Шартномаи (қарордоди) меҳнатӣ ё созишномаи хаттии иловагии ба он басташаванда, инчунин аҳдномаи коллективӣ метавонад, ки ҷавобгарии моддии тарафҳои шартномаи (қарордоди) меҳнатиро мушаххас намоянд.

Мутобиқи қонунгузории ҶТ корманд ба андозаи зиёни расонидааш, вале на зиёдтар аз моҳонаи миёнааш барои аз беэҳтиётӣ вайрон ё нобуд кардани масолеҳ, маҳсулот, аз ҷумла ҳангоми истеҳсоли онҳо ҷавобгарии ҷузъии моддӣ гирад. Андозаи зиёни ба корфармо расонида аз рӯи талафоти воқеӣ, дар асоси маълумоти ҳисобу китоби муҳосибавӣ муайян карда мешавад. Корманде, ки ба корфармо зиён расонидааст, метавонад товони зиёнро ихтиёран ё қисман диҳад.

Ҳамин тариқ, ҷавобгарии моддии кормандон гуфта, чунин ҷавобгарии ҳуқуқиеро меноманд, ки дар қисман ё пурра ҷуброн намудани зарари ба корфармо расонидашуда, ифода меёбад.

15.2. Асосҳо ва шартҳои ҷавобгарии моддии тарафҳои муносибатҳои меҳнатӣ

Барои ба ҷавобгарии моддӣ кашидани тарафи шартномаи меҳнатӣ (корманд ё корфармо) бояд асосҳои зарурӣ вуҷуд дошта бошанд, ки ба сифати онҳо ҷиноят ё кирдори ғайриинтизомии аз як тарафи шартнома содирнамуда, ки дар натиҷаи онҳо ба тарафи дигари шартнома зарари моддӣ расидааст, баромад мекунад. Аммо, барои ба дӯши тарафи шартномаи меҳнатӣ гузоштани масъулияти моддӣ ҷой доштани танҳо як худи асосҳо кифоя нестанд.