ноболигон дар онҳо манъ аст, чунин таснифбандӣ мешаванд:

• корҳои вазнин;
• корҳои шароиташон зарарноку хатарнок;
• корҳои зеризаминӣ;
• корҳое, ки ба саломатӣ ва рушди маънавии ноболигон зиён расониданаш мумкин аст.

Рӯйхати мушаххаси чунин корҳо бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 4 марти соли 2014, №169 "Дар бораи Рӯйхати корҳои шароиташон зараровар ва хатарнок, ки ба истифодаи меҳнати шахсони аз 18 сола хурд иҷозат дода намешавад ва ҳадди меъёрҳо ҳангоми дастӣ бардоштан ва кашондани борҳо" тасдиқ шудааст.

Аз як ҷой ба ҷойи дигар ва аз як кор ба кори дигар гузаронидани кормандони ба синни ҳаждаҳ нарасида, ки шароити муқарраргардидаи корро барои онҳо вазнин мегардонад, манъ мебошад.

КМ ҶТ баҳри ҳимояи манфиатҳои кормандони ноболиғ, инчунин дигар кафолатҳои иловагиро муқаррар намудааст. Масалан, қонунгузор ба падару модар, васӣ (парастор), ҳамчунин мақомоти васояту парасторӣ (шуъбаҳои маорифи шаҳру ноҳия ва монанд он) ҳуқуқ додааст, ки дар ҳолатҳои пешбинишуда, аз корфармо қатъ намудани шартномаи меҳнатии бо корманди ноболиғ басташударо талаб намоянд, корфармо бошад, вазифадор аст талаби мазкурро қонеъ гардонад.

Барои кормандони ба синни ҳаждаҳ нарасида давомнокии вақти кӯтоҳи корӣ чунин муқаррар карда шудааст: