Ки бадномӣ ояд ба фарҷом аз ин,
Чунин гуфт донои Эронзамин.
Ки бар мизбон меҳмон подшост,
Ту он кун ки аз номдорон сазост.

Барзу замин мебўсад. Рустам ба Гударз рўй меорад:

Ки чун ту ба дониш надонем кас,
Ҷаҳонпаҳлавон Тус бедониш аст.
На ҳамчун ту борою бодониш аст.
Валекин зи тухми каён аст ў й,
Ҳам аз пушти шоҳи ҷаҳон аст ўй.
Натобӣ зи фармони ман ҳеҷ сар,
Ба-д он сон, ки дорӣ нажоду гуҳар.
Шавӣ аз паси Тўсу боз орияш,
Ба гуфтор з-ин беш н-озорияш.

Гударз. Ба чашм, паҳлавони дунё! Меравам ва ўро дар куҷое, ки бошад, пайдо карда меорам.

Меравад.

Гев. ... к-эй гурди нев,
Ту донӣ, ки Гударз гаштаст пир.
Чу деваст он Тўси нахчиргир.
Агарчанд Гударз фарзона аст,
Аз ў Тўс пуркина девона аст.
Шавам, ҳардуро пешат ором кунун,
Бихонам бар эшон ҳазорон фусун.
Рустам. ... фармон турост,
Ба-д он роҳ рав, к-ат ҳаме рой рост.
Гев. Меравам.
Меравад.

Густаҳм (бар пой хеста).
Эй паҳлавон!
Дили корзору хирадро равон!
Ту донӣ, ки аз Навзари шаҳриёр,