Матарсед аз чораи бадгумон.
Ки ман чун барорад, сипеҳр офтоб,
Ба бахти ҷаҳондор Афросиёб.
Кунам рўи ҳомун чу дарёи хун,
Ба киштӣ гузорам кўҳи Бесутун.
Афросиёб (даст ба ҳам кўфта).
Аҳсант! Аҳсант!

Парда.

ҚИСМИ ДУВВУМ

Қароргоҳи Рустам. Барзу онҷост.

Рустам (ба Барзу).
К-аз эдар бирав шоду равшанравон,
Зи лашкар гузин кун саворе дувист.
Мазан дам, ба раҳбар замоне маист,
Бурун кун ҳаме пои эрониён.
Зи банди сипаҳдори тўрониён,
Барзу. Ба ҷон паҳлавоно!

Бонги хатар. Рустам меравад. Шида-паҳлавонӣ тўронӣ рў ба рўи Барзу.

Шида. К-эй номвар, кинаҷўй!
Хўрушон чӣ пўй ба-д ин тирашаб?
Ба наъра ҳаме баркушода ду лаб,
Аз эдар куҷо рафт хоҳӣ – Бигўй?
Барзу. Надонӣ, ҳамоно, ки ман кистам?
Ба-д ин ҷойгаҳ аз паи чистам?
Манам мояи ҷанг – Барзуи шер,
Набераӣ ҷаҳонбахш гурди далер.
Зи коми наҳангон натарсам дар об,
На бар дашт аз теғи Афросиёб.