СУЛТОНИ ҲАМАД

Ба гӯш овози ту бо лутфи худ ҳамсони борон аст,
Ки мешӯяд ба як дилгармие зангори дилҳоро.
Ба он ҷаззобие, ки рашки ҳар оби равон бошад,
Шавад ёри ҳама дилҳо, кушод ағёри дилҳоро.

Туро ман боз нисбат медиҳам бо Шамси оламтоб,
Ки бе миннат равон бахшад ба ҳар ҷоневу ҳар барге.
Ҳунар воло зи ҳар чизе будаст, акнун бидонистам,
Ки онро не кушод фардею, не дардею, не марге!

---

То дарси ғам нахонӣ ту, шоир намешавӣ,
Ё гар шавӣ ҳам, шоири моҳир намешавӣ.
Эй булбули зи бедилӣ дар банди сад наво,
Даркаш забон, ки Аҳмади Зоҳир намешавӣ.