намехостам ва синну солам ҳам ба ҳафтоду шаш расида буд, «ман куҷову компютер куҷо?» - мегуфтам ба ӯ. Вале писарам усули муошират бо ин мӯҷизаи асрро бароям нишон дод ва дар андак муддат бо он кор карданро ёд гирифтам. Ба фикрам, ҳар як инсон - новобаста ба синну сол - бояд бо ин мушкилосонкун муносибат карда тавонад. Дунё дар ҳар сония пеш меравад ва ҷомеаи мо низ аз равандҳои пешрафти ҷомеаи ҷаҳонӣ ва технологияи муосир набояд дар канор монад. Аз ин рӯ, иқдоми Ҳукумати кишварамон дар бораи компютеркунонии муассисаҳои таълимӣ иқдоми наҷиб, саривақтӣ ва хеле судманд мебошад.

Қобили тазаккур аст, ки зиндагиномаи устод Расул Ҳодизода бо мактабу маориф пайванди ногусастанӣ дошт. Ӯ яке аз муаллифони китоби дарсии «Адабиёти тоҷик» барои синфи IX буд, ки солиёни зиёд дар муассисаҳои таълимӣ истифода мешуд. Илова бар ин, дар давраҳои мухталиф дар факултаҳои гуманитарии мактабҳои олии шаҳрҳои Душанбеву Самарқанд аз таърихи адабиёти тоҷик, шеършиносӣ, ахлоқ ва ҷомеа, тасаввуф ва асосҳои «Қуръоншиносӣ» дарс мегуфт ва донишҷӯён ба ҳар дарси ӯ бо завқу шавқи беандоза ҳозир мешуданд.

Расул Ҳодизода аз зумраи ашрофзодагону озодазодагон буд, ғуруру салобати ба худаш хосу зебанда дошт, либоспӯшӣ, маданияти гуфтору муомила ва ҳатто қадаммониаш шоистаи ибрати ҳамагон буд. Дили марди саропо ҳилму адаб ва ройи неку хирад, донишманд ва нависандаи маъруф, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, раиси Бунёди байналмилалии Рӯдакӣ, Ходими шоистаи илми Тоҷикистон, узви чандин шӯрои илмиву ҷамъиятӣ устод Расул Ҳодизода дар таърихи 4-уми апрели соли 2010 аз задан бозмонд ва он зоеаи бузурге барои илму адабиёти муосири тоҷик мебошад.