Дар вақти аз мураббия дур рафтан ба такрор мегўянд:

• Пуфаки сурху кабуд,
• Гирдаку ғелон бишуд.
  Вақте ки давраи бозигарон васеъ мешавад, «мураббия» оҳиста-оҳиста дами пуфакро сар медиҳад.
  Бозигарон дасти ҳамдигарро сар дода:

Пуфаки сурху кабуд,
Гирдаку ғелон бишуд.

• гуфта, оҳиста-оҳиста чапак зада, ба зону менишинанд.
  «Мураббия» давраро гирд гашта, ба сари китфи ҳар бача даст мерасонад. Ҳама аз ҷой мехезанд, дасти ҳамдигарро мегиранд, давра мекунанд ва суруд мехонанд:

Ҳой-ҳой, сарак-сарак,
Ман гардам аз ин сарак -
Харбузеки дар палак.
Ман гардам аз ин қошак -
Аз қошаки пайвастак.
Ман гардам аз ин чашмак -
Аз булўраки серпашмак.
Ман гардам аз ин бинӣ -
Аз кўзачаи чинӣ.
Ман гардам аз ин рўяк -
Аз кулчаи хушрўяк.
Ман гардам аз ин дандон -
Аз биринҷи Ҳиндустон.
Ман гардам аз ин дастак -
Ин дастаки пурғайрат.
Ман гардам аз ин пояк -
Мактаб раваду ояд.
Аз боло шамол омад,
Аз поин ғубор омад.
Тақ-тақаки дар бишуд, Бобобахтиёр омад.