Боз чӣ?

Ин боз чӣ буда метавонад?

Мо аллакай муайян кардем, ки яке аз сабабҳои пурсидани «чаро?» ёфтани сабаби решаӣ аст: чаро чизе рӯй дод ё чӣ метавонад рӯй додани онро шарҳ диҳад?

«Боз чӣ?» усули дигарест, ки дар ин ҷустуҷӯ истифода мешавад.

Вақте андешаҳои нав кам шудан мегиранд, саволи «Боз чӣ?» фикррониро ба самтҳои дигар бурда, барои пайдо кардани шарҳҳои нави эҳтимолӣ кумак мекунад.

Ин усул аз хулосабарории бармаҳал дар бораи он ки чӣ рӯй додааст ё қадами баъдӣ бояд чӣ бошад, пешгирӣ мекунад.

Табибон ҳангоми ташхиси беморӣ аз ин савол бисёр истифода мебаранд. Вақте назди духтур меравед ва нишонаҳои ошкор доред, ӯ метавонад зуд бигӯяд:

«Шумо шамол хӯрдаед».

Аммо пурсидани саволи зерин ҷустуҷӯро идома медиҳад:

«Боз чӣ метавонад ин нишонаҳоро ба вуҷуд орад?»

Ин метавонад ба гузаронидани таҳлили хун, санҷиши сирояти стрептококкӣ ё додани саволҳои дигар оварда расонад:

«Оё дар ин ҷо дард доред?»

Саволи «Боз чӣ?» таҳқиқро идома дода, имкон медиҳад, ки сабабҳои дигари эҳтимолиро пайдо кунед.

Яке аз роҳҳои бисёр самарабахши баён кардани ин савол чунин аст:

«Боз чӣ метавонад эҳтимолан сабаби ин бошад?»

Калимаи «эҳтимолан» роҳро барои андешаҳо дар бораи сабабҳо мекушояд, ҳатто агар эҳтимоли онҳо хеле кам бошад.

Дар ҳолати фикрронии худкор шумо одатан чунин сабабҳои камэҳтимолро канор мегузоред. Аммо дар тафаккури интиқодӣ онҳоро огоҳона арзёбӣ мекунед.

Саволи «Боз чӣ?» ҳамчунин имкон медиҳад, ки андешаи хубро эътироф кунед ва ҳамзамон суҳбатро идома диҳед.

Масалан, чаро ба бозор баровардани маҳсулотатон ин қадар муваффақ шуд?

Яке метавонад ҷавоб диҳад:

«Зеро мо ҳама чизро хеле хуб ташкил ва ҳамоҳанг карда будем».

Шумо метавонед бигӯед:

«Хуб, оё чизи дигаре ҳам буд, ки ба муваффақият мусоидат кард?»

Каси дигар шояд илова кунад:

«Зеро мо аз таҷрибаи муаррифии пешина сабақ гирифтем ва ин дафъа барои ҷавоб додан ба зангҳо он қадар корманд ҷудо кардем, ки касе зарур намешуморид. Аммо дар ниҳоят ҳамаи онҳо лозим шуданд».

Ҷустуҷӯро идома диҳед:

«Хуб, боз чӣ?»

Ҳангоми муошират одамон аксар вақт бо вокунишҳои худ якдигарро ҳайрон мекунанд. Инро метавон нокомӣ дар тафаккури пешбинона номид:

«Аҷаб, ман фикр мекардам, ки онҳо аз шунидани ин хабар хурсанд мешаванд».

Дар чунин ҳолат метавонед аз худ бипурсед:

«Онҳо инро боз чӣ гуна маънидод карда метавонанд?»

«Онҳо боз бо кадом масъалаҳо даргиранд, ки метавонист назарашонро ба ин хабар тағйир диҳад?»

Оғози истифодаи «Боз чӣ?»

Дар зер чанд мавриди истифодаи ин усул оварда шудааст.

Ҳангоми пурратар кардани санҷиши маънои калимаҳо

Вақте маънои калимаҳоро муайян мекунед, бипурсед:

• «Ин калимаҳо боз чӣ маъно дошта метавонанд?»
• «Инро боз чӣ гуна фаҳмидан мумкин аст?»
• «Ба ин калимаҳо боз кадом маъноҳоро нисбат додан мумкин аст?»

Масалан, касе метавонад сифатро аз рӯйи шумораи нуқсонҳо муайян кунад.

Пурсидани он ки «сифат боз чӣ маъно дорад?» метавонад суҳбатро ба масъалаҳои осонии истифода, дастрасии дастгирии муштариён ё тарзи харид ва нигоҳдории маҳсулот барад.

Вақте фикр мекунед, ки сабаби чизеро медонед

Дар бораи он ки боз чӣ метавонист ё метавонад сабаби ин ҳодиса бошад, фикр карданро идома диҳед, то ҳамаи имкониятҳои ба зеҳнатон расидаро баррасӣ кунед.

Вақте гумон мекардед, ки сабабро медонед

Агар сабаберо, ки масъули рӯйдод мешуморидед, таҳқиқ карда, фаҳмед, ки сабаби воқеӣ нест, вақти пурсидани ин савол расидааст:

«Боз чӣ метавонад эҳтимолан сабаби ин бошад?»

Ҳодисаҳо ҳамеша сабаб доранд. Пас, агар арзёбии аввалия шуморо ба ёфтани сабаб нарасонад, пурсидани «Боз чӣ?»-ро идома диҳед.

Ҳангоми тавлиди андешаҳо

Аз «Боз чӣ?» барои барангехтани андешаҳо, мафҳумҳо ва шарҳҳои нав истифода баред.

Масалан:

«Муштариёни мо боз чиро дархост мекунанд?»

Ё:

«Дар вақти таътил боз чӣ кор карда метавонем?»

Ҳангоми сохтан ё тарҳрезии чизе

Бипурсед:

«Бо кадом роҳҳои дигар метавонем ин корро анҷом диҳем?»

Ҳангоми пурратар кардани саволи «Қадами баъдӣ чист?»

Вақте мепурсед, ки қадами баъдӣ чист ё амали муайян чӣ паёмад дошта метавонад, саволи «Боз чӣ?»-ро низ илова кунед.

Ин барои фикр кардан дар бораи қадамҳои дигари минбаъда ё паёмадҳои иловагӣ кумак мекунад.

Нуктаи асосӣ

«Боз чӣ?» пурсед, то фикрронӣ идома ёбад, андешаҳо ва имкониятҳои нав пайдо шаванд ва баррасии масъала, андеша ё роҳҳал бармаҳал қатъ нагардад.

Машқҳо барои истифодаи «Боз чӣ?»

1. Ҳадаферо интихоб кунед. Дар бораи ҳадафи худ ва корҳои марбут ба он фикр кунед. Бипурсед: «Боз чӣ кор бояд кунам?»

2. Шарҳи дигаронро баррасӣ кунед. Дафъаи оянда, вақте касе мегӯяд: «Фикр мекунам медонам, ки чӣ рӯй дода истодааст», ба шарҳаш гӯш кунед ва бипурсед: «Оё чизи дигаре ҳам метавонад сабаби ин бошад?»

3. Панҷ номаи электронии охирини худро бихонед. Ғайр аз маъное, ки худатон дар назар доштед, онҳоро боз чӣ гуна фаҳмидан мумкин аст?

4. Ягон ашёи рӯйи мизатонро интихоб кунед. Он барои чӣ истифода мешавад? Бисту панҷ роҳи дигари эҳтимолии истифодаи онро нависед. Пайваста аз худ бипурсед: «Боз чӣ?»