Зеҳн
МЕТОДИКАИ ТАЪЛИМИ АДАБИЁТИ ТОҶИК

АБДУСАМАДИ МУЛЛО. Китоби дарсии мазкур иқдоми тоза дар низоми таҳсилот буда, асосҳои методологӣ, тарзи ташкил ва баргузории тадриси адабиёти тоҷикро равшан намудааст. Дар он равиш ва усулҳои навини тадриси адабиёти тоҷик барои омўзгорон ва толибилмон пешкаш гардида, дар ҷараёни таълим ва омўзиши фанни адабиёти тоҷик ба омўзгорон ва донишҷўён раҳнамойи муфид мебошад.

Агенти Зеҳнӣ · 27 октябри 2026 · 344 саҳифа

Адабиёт
Аз аввал хондан
  1. Қаҳрамони лирикӣ (ғиноӣ) кист ва чӣ гуна тасвир меёбад?
  2. Аз назари орифон ҳафт водии расидан ба камол кадом аст?
  3. Дар шарҳ ва тафсири шеър кадом омилҳо муҳиманд?
  4. Аз эҷодиёти Ҳофизи Шерозӣ як ғазалро шарҳ диҳед.

Адабиёти омўзишӣ 1. Абулҳусайни Зарринкўб. Аз чизҳои дигар. Теҳрон, 1379.
2. Абдусамади Мулло, Кароматулло Шукрулло Сабақе дигар, Душанбе, «Аржанг», 2009 3. Аскар Ҳакимов. Дар қаламрави сухан. Душанбе, 1982, саҳ. 22.
4. Рўдакӣ. Девон. Таҳия, тасҳеҳ ва сарсухану ҳавошии Қодири Рустам. - Олмотӣ, 2007. -254 с.
5. Саъдии Шерозӣ. Куллиёти Саъдӣ. Ба тасҳеҳи Муҳаммадалии Фурўғӣ, -Теҳрон, 1385.
6. Исрофилниё Ш.Р. Сухани аҳли дил. -Душанбе: Дониш, 2007.
7. Мирсодиқӣ М. Вожаномаи ҳунари шоирӣ.- Теҳрон, 1383.
8. Отахонова Х. Таҳаввули жанри достон дар назми муосири тоҷик.Душанбе, 1983, саҳ. 93-94 6. М.Шакурии Бухороӣ. Инсонгароии омўзиш ва забони миллӣ.
7. Мирзод Т. Методикаи таълими адабиёт. Душанбе, 1985 8. Шарипов Х. Сухан аз адабиёти миллӣ. Душанбе, 2009.
9. Шарифов Х. Каломи бадеъ. Д., 1992. Б. Сирус. Арӯзи тоҷикӣ. Д., 1963 10. М.Шакурӣ Нигоҳе ба адабиёти тоҷики садаи бист, с.
426.
11. Ш.Исрофилиниё Сухани а{ли дил. Душанбе,2013 12.

пешина
аз 344
навбатӣ