Силоҳи ҷанг бар каф гиру бархез!
Бидон инро фақат тадбиру бархез!»
Ба одам гуфт оби мавҷи дарё,
Ки: «Эй, дар меҳнатӣ аз ман ту боло,
Агар ки ту нахоҳӣ ташна монӣ,
Замин хушконию худ гушна монӣ,
Силоҳи ҷанг бар каф гиру бархез!
Бидон инро фақат тадбиру бархез!»
Ба одам осмон гуфт: «Эй зафарманд,
Нахоҳӣ гар нафас гардад туро банд,
Фазо хоҳӣ агар доманфарохе,
Сарафрозӣ кунӣ дар он чу кохе,
Силоҳи ҷанг бар каф гиру бархез!
Бидон инро фақат тадбиру бархез!»
Ба одам инчунин хуршед ҳам гуфт,
Ки: «Натвонад касе меҳр аз ту бинҳуфт,
Агар хоҳӣ, ки бошӣ ҷовидонӣ,
Чу ман рахшандарў дар зиндагонӣ
Силоҳи ҷанг бар каф гиру бархез!
Бидон инро фақат тадбиру бархез!»
Шунид ин ҳарфро ҳар пиру барно,
Бигуфто: –«Ман фидо гардам Ватанро».
Намонд он кас, ки боз осуда бошад,
Ба ғафлат андаке ҳам буда бошад.
Зи ғарби СССР то кўҳи Помир,
Зи дарёи Сияҳ то Арктики пир,
Суруди ҷангии мо дар ҳаво шуд,
Замин аз пайи лашкар пурсадо шуд.