Бузургмеҳри Тоҷиддин

Лаъли бадахшиям ҷудо монд зи чашмам, эй Худо,
Гар чу гадо набудамаш, боз Шаҳонаи ман аст.

Дар дили шамс сӯзҳо, дар рухи моҳ доғҳо,
Рӯзу шабе, ки бингарӣ, рамзу нишонаи ман аст.

Дар кафи дӯстони ман ин ҳама дардномаам,
Дар кафи душманони ман чангу чағонаи ман аст...

---

Ҳанӯз рӯзи бади рафтани ту дар ёд аст,
Пас аз ту кӯчаи мо як гузаргаҳи бод аст.

Дар ин диёр, ки аз зиндагӣ ту беҳ будӣ,
Маро зи дурии ту то ба марг фарёд аст.

Ту низ дар раҳи қисмат бикун вафодорӣ,
Касе, ки ҳаст чу Ширин, варо чу Фарҳод аст.

Биё, ғурур шикастан зи осмон омӯз,
Ки ашк пеши қадамҳои хок бинҳодаст.

Дили маро, ки гирифтӣ, дили худатро деҳ,
Ки расми омада то мо зи дасти аҷдод аст.

Ҳамон ситораи бахти ману ту кош, мабод
Ситорае, ки шаб аз арши пок афтодаст...

---

Рӯзгорат чу шеър зебо бод,
Достоне, ки пур зи маъно бод.

Сӯи ҳафт осмони пок сарат
Чун сари кӯҳсор боло бод.