Паёми падар шоҳ Нӯзар бидод,
Ба дидори ӯ Соми ял гашт шод,

Чунин дод посух, ки «Фармон кунам,
Зи дидори ӯ ромиши ҷон кунам!»

Ба шодӣ сар омад шаби дерёз,
Чу хуршеди рахшанда бикшод роз,

Хурӯши табира баромад зи дар,
Ҳаюни таковар баровард пар,

Суи боргоҳи Манучеҳршоҳ
Ба фармони ӯ баргирифтанд роҳ…

ОМАДАНИ СОМ БА НАЗДИ МАНУЧЕҲР

…Биомад сипаҳдор Соми сутург
Ба назди Манучеҳр – шоҳи бузург,

Ба шоҳ офарин кард он беҳамол,
Ҳаме хост гуфтан зи Меҳробу Зол,

Ки шоҳи ҷаҳон пештар баргирифт,
Суханро ба рӯи дигар баргирифт.

Чунин гуфт бо Сом шоҳи ҷаҳон,
К-«Аз эдар бирав бо гузида меҳон,

Ба Ҳиндустон-андар оташ фурӯз,
Ҳама кохи Меҳробу Кобул бисӯз!

Набояд, ки ӯ ёбад аз ту раҳо,
Ки ӯ монда аз тухмаи аждаҳо!

Замон то замон з-ӯ барояд хурӯш,
Шавад ром гетӣ пур аз ҷангу ҷӯш.

Ҳар он кас, ки пайвастаи ӯ бувад,
Бузурге, ки дилбастаи ӯ бувад,

Дигар он ки аз тухмаи ӯ бувад,
Зи пайванди Заҳҳоки ҷоду бувад,

Сар аз тан ҷудо кун, заминро бишӯй
Зи пайванди Заҳҳоку хешони ӯй!»

Бад-ӯ шоҳ чун хашму тезӣ намуд,
Наёрист он гаҳ сухан барфузуд,