Сипаҳ пеши тобут меронданд,
Бузургон ба сар хок бифшонданд.

Чу тобутро дид Дастони Сом,
Фуруд омад аз аспи зарринлагом.

Таҳамтан пиёда ҳамерафт пеш,
Дарида ҳама ҷома, дил карда реш.

Кушоданд гурдон саросар камар,
Ҳама пеши тобут бар хок сар,

Ҳама рух кабуду ҳама ҷома чок,
Ба сар барфишонда бар ин сӯг хок,

Кушоданд тобути ӯ сарбазер,
Дареғ ончунон номдори далер!

Таҳамтан ба зорӣ ба пеши падар
Зи тобути зардӯз баркард сар,

Бад-ӯ гуфт:»Бингар, ки Соми савор
Бад-ин тангтобут хуфтаст зор!»

Биборид Дастон зи ду дида хун,
Бинолид бо довари раҳнамун.

Таҳамтан ҳаме гуфт, к-«Эй номдор,
Ту рафтиву ман мондаам хору зор,

Пас аз марги ту хок болин кунам,
Ҳаметарсам, ар дахма заррин кунам!»

Ҳаме гуфт Зол:»Ин-т кори шигифт,
Ки Суҳроб гурзи гарон баргирифт,

Нишонӣ шуд андар миёни меҳон,
Назояд чун ӯ модар андар ҷаҳон!»

Ҳамегуфту мижгон пур аз об кард,
Забон пур зи гуфтори Суҳроб кард.

Чу омад Таҳамтан ба айвони хеш,
Хурӯшиду тобут бинҳод пеш,

Чу Рӯдоба тобути Суҳроб дид,
Ду чашмаш чу борони хуноб дид,

Ҳаме гуфт зор: «Эй гави сарфароз,
Замоне зи сандуқ сар барфароз!»