анҳу: «Гуфтам: «Ё расулуллоҳ, Худои азза ва ҷалла чанд китоб фиристод?»
Гуфт: «Саду чордаҳ китоб». Аз ӯ панҷоҳ бар Одаму Шамс ва сӣ бар Нӯҳ ва бист бар Иброҳим ва даҳ бар дигар пайғамбарон. Ва ин чаҳор китоб — яке Тавроти Мусо буд ва дигар Забури Довуд ва дигар Инҷили Исо буд ва чаҳорум Қуръони Муҳаммад сала - л - Лоҳу алайҳм аҷмаин ва ало ҷомеи - л - ва - л - мурсалин (Дуруди Худо бар ҳамаи онҳо ва бар ҳамаи пайғамбарон ва пайғамбарони мурсал бод)......

Сухан андар зиндагиномаи Луқмони Ҳаким

Ривоят мекунанд, ки Луқмон устоди забардаст ва дар мадраса ба таълими толибилмон машғул буд. Шогирдон дар донишу донишмандӣ ва ақлу хиради устод малул гашта буданд. Ҳар як дарси устод барои шогирдон дари олами нави ирфониро мекушод.

Вақте аз Луқмон пурсон мешуданд, ки устод ин қадар донишмандию сухандонӣ аз кадом китоб ҳаст, ӯ ба китобе ки дар равоқи дастнораси мадраса ҷойгир буд, ишора мекард. Шогирдон касе шуҷоати гирифтани китобро надошт.
Рӯзе Луқмон аз дунё реҳлат менамояд ва шогирдон давон ба мадраса омада, мехоҳанд, ки ҳар чи зудтар аз илми устод пурра бохабар шаванд. Бо ин мақсад китобро аз равоқ поён гирифта мебинанд, ки ҳама варақҳои сафеду нонавиштаанд.

Маълум мегардад, ки илми Луқмон - илми илоҳӣ будааст.

---

Ривоят мекунанд, ки Луқмон устоди варзида буда, шогирдони зиёдеро тарбия намудааст. Ӯ дар шаҳре зиндагонӣ ва фаъолият менамудааст, ки тамоми мардуми боҳиради дунё барои ба биҳишт афтодан, ҳаракат менамуданд, ки охирин лаҳзаҳои ҳаёташонро дар ин шаҳр гузаронанд.