барои ихтирооти навини самаранок талош варзад. Некӣ ва накӯкорӣ низ усули асосии хештаншиносӣ дар иҷрои қарорҳои роҳбарӣ буда, самараи кори роҳбарро баланд бардошта, баракаташро зиёд мегардонад.

Сарвари хештаншинос доимо кӯшиш бар он дорад, ки ба мардум нафъ орад ва онҳоро аз он чӣ, ки ба онҳо зарар меорад, эмин нигоҳ дорад. Дар ин роҳи мақсадгузорӣ ӯ қоидаҳои ҳақпарастиро ҷорӣ намуда, қисми фаъоли ҷомеае мегардад, ки фоидаеро барои он оварда тавонад.

Манфиат расонидан ба ҷамъият кори хайрест, ки сарварро ба қуллаҳои баланди роҳбарӣ расонида, мавқеашро мустаҳкам мегардонад. Бояд қайд кард, ки яке аз қисмҳои таркибӣ ва ҷудонашавандаи ҳидояти дини ислом низ кори хайр мебошад ва анҷом додани кори хайрро баробари садақа кардан ҳисоб менамоянд, яъне додани садақот, аслан, кори хайреро анҷом додан аз кори баде даст кашидан аст.

Нуқтаи дигарро низ бояд таъкид сохт, ки бо баҳонаи кори хайр сарвар агар бо касе зулм намояд ва ё он аз ҳисоби истисмори қувваи кори касе бошад, он гоҳ ин сарвар аз хештаншиносӣ хеле дур аст. Беҳтараш чунин фаъолиятро иҷро нанамояд, чунки дар рафтори хештаншиносии роҳбар таъкид карда мешавад, ки «Он чӣ ба худ раво мебинед, ба зерастони худ низ ҳамонро раво донед, на камтар аз он».

Роҳи фарқкунандаи иҷрои қарори идоракунӣ дар менеҷмент аз ҷониби сарвари хештаншинос талаби ҳақшиносию ҳалолкорӣ буда, фаъолиятро бояд дар асоси нишондиҳандаҳои илмӣ ба роҳ монда, дигар кормандон ва ҳамкоронро низ ба он даъват намоянд. Аз нигоҳи ӯ корманд агар донишеро аз худ намояд, бояд дар роҳи манфиат овардан ба ҷамъият равона ва ин дониш ба дигар аъзоёни коллектив тақсим карда шавад.

Усули асосӣ ва куллан фарқкунандаи сарвари хештаншинос дар қабул ва иҷрои қарори менеҷмент дар он аст, ки хирадмандӣ ва навоварӣ асоси қарорро ташкил намуда, худ фаъолтарин мебошад ва кормандонро низ ба хирадмандию навоварӣ даъват менамояд. Пайваста ин усулро ҷорӣ намуда, кормандонро водор месозад, ки аз навигариҳои илму техника бохабар гашта, менеҷменти корхонаро пешрафтарин дар бозор гардонида, моли навину ба талаботи мизоҷон ҷавобгӯ бароварда, бозори ташкилотро ҳеҷ гоҳ аз даст намедиҳад.