кафи хокам!
Ба даври хеш чун сайёра ҷунбидам,
Ба даври хона чун гаҳвора ҷунбидам.
Ба рӯзи нек ҳамчун тифл хандидам,
Ба рӯзи бад чу марди пир ларзидам.
Баҳорон гул шудам,
Аз хеш рӯидам,
Ба уммеде, ки бӯидам.
Ғубори раҳ шудам дар роҳи дилёбӣ,
Ба уммеде, ки пӯидам,
Ҷаҳон гардеду рози якдигар донед,
Маро модар,
Шумо, эй қавмҳо, худро писар хонед.
Чу модар аз бисотам
Бар шумо эъҷоз бахшидам,
Зи ҷазби худ гузаштам,
Бар шумо парвоз бахшидам,
Ки боре модари ғамхор гӯедам.

---

Қиёми фасли тобистону
Ман хуни ҷигар будам,
Валекин гулбасар будам,
Ба уммеди самар будам.
Зи Волга то ба Дон мерафт
Мавҷи ғаллазори ман,
Чу мавҷи шӯхи дарё буд
Мавҷи лолазори ман,
Ба рӯи мавҷҳо мегашт
Ҷони беқарори ман.
Замини нодарав будам,
Ба сӯи ман хатар омад,
Ба рӯи мавҷҳои зиндагӣ мавҷи дигар омад,
Салиб омад,
Ба ҷои дос шамшери дусар омад.