Ниҳода даст бар китфи биёбон,
Бигӯяд ба табассум марди деҳқон,
Ки бо ёрии ҳамин шудгор кардам,
Баҳори хуснро бедор кардам.

Модар

Ширинии ҳарфи даҳанам, ҷон Ватанам,
Атри нафаси ҳар суханам, ҷон Ватанам.
Номи ту бас аст дар радифи шеърам,
То пеши фалак ноз кунам, ҷон Ватанам!

Аз оташи ҷони ту гуфтам, гуфтам,
Аз сӯзи ниҳони ту гуфтам, гуфтам.
Мӯи сари ман ҷомаи пирӣ пӯшид,
Аз ишқи ҷавонии ту гуфтам, гуфтам.

Эй суруди садои ман, ту овозам деҳ,
Болу пари ман биёру парвозам деҳ.
Тоҷикаму тоҷи кас набошад ҳавасам,
Оне, ки рабудаи зи ман бозам деҳ.

Заррин нашавад зиндагӣ аз зар, хуш дор!
Ширин нашавад зи шахду шакар, хуш дор!
Сад дар бувадат хона агар суде нест,
Олам ду дар аст, эй бародар, хуш дор!

Худро чу сухан ҳама расо бояд кард,
Чун оина хизмати сафо бояд кард.
Хоҳӣ, ки Сикандари замонат хонанд,
Саде ба раҳи нафс ба по бояд кард.

Пинҳони ман аз аёни ту хуштар,
Хомӯшии ман аз баёни ту хуштар.
Фарёди баланду ҳиммати паст чӣ суд?
Эҳсони ман аз они ту хуштар.

Ғамҳои ту хурдаам, аҷаб беҳуда
Дар ёди ту мурдаам, аҷаб беҳуда.