НАМУНАИ АШЪОР:

Хунобаи ин синаам, эй ёри хуҷандӣ,
Дил буд, ту онро ба чунин рӯз фикандӣ.
Хубӣ ту, вале ҳайф ки ушшокфурӯшӣ,
Ҷононай, афсӯс ки бегонаписандӣ.
Меҳр аз ту агар металабам, мункири меҳрӣ,
Пандат ба вафо гар бидиҳам, душмани пандӣ.
Ҳар раҳ, ки аз он сӯи ту оям, ту бигирӣ,
Ҳар дар, ки аз он рӯи ту бинам, ту бубандӣ.
Гӯям: зи чӣ моро бифурӯшӣ, ту биранҷӣ,
Гирям, ки чаро раҳм надорӣ, ту бихандӣ.
Ҳар тухми вафо коштам аз меҳри ту дар дил,
Онро ба ҷафо оқибат аз реша бикандӣ.
Алкисса, миёни ҳама хубони замона
Бемеҳртарӣ аз ҳама, эй ёри хуҷандӣ!

Нишастам дӯш ман бо булбулу парвона дар як ҷо,
Сухан гуфтем аз бемеҳрии ҷонона дар як ҷо.
Ман андар гиря, булбул дар фиғон, парвона дар сӯзиш,
Тамошо дошт ҳоли мо се тан девона дар як ҷо.
Ба сидқи сӯзишу шӯридагӣ дар ишқи ёри худ,
Ману парвонаву булбул шудем афсона дар як ҷо.
Дилам худраъяку паҳлӯ бувад, бехуд маранҷонаш,
Намегирад ба ҷуз ёди ту бо кас хона дар як ҷо.
Зи бими ғайр пай гум мекунам, аз ман машав баддил,
Агар бинӣ маро бо дилбаре бегона дар як ҷо.
Барои ин ки гӯям ҳар чӣ дар дил дорам аз ишқат,
Чӣ мешуд, мешудам гар бо ту озодона дар як ҷо.
Ба ишқат содиқам, бовар надорӣ, имтиҳонам кун,
Бубин, бахшам ба роҳат ҷону сарро ё на, дар як ҷо.
Баҳор аст, орзу дорам, ки дар тарфи гулистонҳо
Ману ҷонона бошему майу паймона дар як ҷо.
Ҳама асрори манро пеши ҷонон бурд, Лоҳутӣ,
Намемонам дигар бо ин дили девона дар як ҷо.
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест,