Месопотамия давлати абарқудрати Ҳахоманишӣ (яъне хушкигард) ба дасти худ гирифт. Сакоӣ-кушониён, дар зери ҳамлаи зердастони собиқи худ (хуннҳо), аз Тиёншон ва, махсусан, Помир гузашта, ба самти ғарб ақибнишинӣ намуда, «Роҳи яшм»-ро бо «Роҳи лоҷвард» беихтиёр пайваст карданд, ки онҳоро дар ҷои нав фиристодаи императори Чин пайдо кард.
Ҳисобот дар бораи юриши ғарбӣ ба сакои-кушониён (юечжиҳо), алалхусус, дар кишварҳои ғарбӣ мавҷуд будани аспҳои хуб, ки барои мардуми Чин дар мубориза бар зидди бодиянишинони ғосиб фавран зарур буданд, сабаби фиристодани сафорати бузурги Чин (с. 119 пеш аз милод) ба ин кишварҳо шуд.
Ин сафоратхонаҳо, ки миқдори зиёди абрешим дар ихтиёрашон буданд, пешравони бунёди ин роҳи афсонавӣ (Шоҳроҳи абрешим) гардиданд.
Бояд қайд кард, ки ташаккулли Шоҳроҳи Абрешим ба замони таърихи ташаккулли империяҳои қадимии Авруосиё рост омад. Ин ду раванд мутавозӣ идома ёфта, якдигарро мукаммал карданд.
Ташаккулли давлатҳои абарқудрати паҳновар бо сиёсати нисбатан устувори дохилӣ ба густариши робитаҳои тиҷоратӣ аз соҳили баҳри Зард (Чин) то соҳилҳои Баҳри Миёназамин (Рими қадим) мусоидат намуд. Нақши камарбанди ҷаҳони қадимро, ки асосан аз панҷ империя: Хан, империяи бодиянишини хуннҳо, Кушониён, Порти Бузург ва Рим иборат буд, асосан Шоҳроҳи абрешим мебозид, ки тадриҷан нерӯ ва захираҳои онҳоро ба хатсайрҳои худ кашид. Мавҷудияти ҳудудҳои васеи давлатӣ ва фаъолияти иқтисодии хориҷии онҳо дар тӯли зиёда аз се садсола устувории ин роҳи тиҷоратии байналмилалиро таъмин намуд.
Аммо, муҳоҷирати бузурги минбаъдаи халқҳо (аз асри II