Номгўи ҳамаи он ашёҳо дар қарори махсуси ҳукумат дарҷ гардида буд.

• Ҳамаи он корҳоят ба ҳодисаҳои кунунӣ, ки дар ин коғаз (Ҷамила ба тарафи ҳамон коғазе, ки дар дасти Дороб Қамар буд, ишора намуд) чӣ пайвастагие дорад?
• Агар ҳамин хел нигоҳ намоӣ, ҳеҷ.
• Пас чӣ тавр бояд нигоҳ кард?
• Ба ҳама рўйдодҳои олам аз рўйи мантиқ нигоҳ мебояд кард ва агар гуфтаҳои бандаро дар мизони ақл аз рўйи мантиқ гузорӣ, ба саволи хеш посух хоҳӣ гирифт.
• Оё гуфтанӣ нестӣ, ки Фарҳод Замирро намешиносӣ?
• Дар ҳақиқат чунин номро бори аввал мешунавам. Баҳри фаҳмидани ин асрор ҳаминаш кифоя аст, ки фардо ба милиса рафта фаҳмӣ, ки куштор кай рух додааст.
• Ман чӣ гуфта ба он ҷо меравам?
• Бигўй вай одам аз худат сад доллар қарздор буд ё шиноси деринааш ҳастӣ ва мехоҳӣ, ки дар борааш маълумоте ба даст орӣ?
• Рафту онҳо маро санҷида монанд?
• Ин хел ҳам шуданаш мумкин. Набошад, ба маҳали зисти вай рафта, аз ягон ҳаққу ҳамсоя мепурсӣ.
• Маҳали зисташро ба ман кӣ медиҳад?
• Милиса. Дар ин бора онҳо аз худат ягон чиз пурсон нахоҳанд шуд. Ту гўӣ ки…
• Чӣ гўям?
• Ба ростӣ, худам ҳам сари калобаамро гум намудам,- гўён Дороб Қамар ба курсие дар рў ба рўйи соҳибхона нишаст.
  “Боз шон ҷосус будааст,” - аз дил гузаронд Ҷамила ва гуфт:
• Чӣ гўям?
• Ҳарчи дилат хоҳад, ҳамон хел пурс, маро аз ин пурсишҳо тарсу ҳаросе нест, мефаҳмӣ!
• Фаҳмо.
• Агар ба ман бовар надорӣ, метавонӣ ба милиса занг зада хабар диҳӣ, ки ман дар манзили худат панаҳ бурда шиштам.
• Меҳмон атои Худост ва бастани дар ба рўяш гуноҳест азим. Ҳарчанд дар ин бора худ нахондаам, вале аз забони мардуми бофарҳанг ҳамин суханонро борҳо шунидаам.