САД ҶАҲОН ДАР ЯК ҶАҲОН
Ба бузургдошти Мавлавӣ

Сад ҷаҳон дар як ҷаҳон овардааст,
Ломаконро бар макон овардааст.

Безабониро забон бахшидааст,
Бенишониро нишон овардааст.

Болу пар бар ҷону дил бахшидаст,
То карони бекарон овардааст.

То вуҷудашро кунад тири Худо,
Қоматашро чун камон овардааст.

Аз ҳазорон ман яке мо сохта,
Ин аноҳоро инон овардааст.

Тори ҷонашро наво бахшидааст,
Баргҳоро бар забон овардааст.

Ин чӣ эъҷоз аст, баъди асрҳо
Боз ҳам худро ҷавон овардааст.

Бо самоъе шӯру сози ишқро
Аз замин то осмон овардааст.

Дар фурӯғи ишқ бо сози Худо
Хешро то ҷовидон овардааст.

МО, КИ АЗ САРХАТИ СОСОН БУДЕМ
Киноя аз худ

Ин дурӯғ аст, ки мо ин будем,
Ин дурӯғ аст, ки мо он будем.

Ман ба гӯшӣ ба шумо мегӯям,
Ки на он мардуми майдон будем.

Аҷнабиён ҳама ҳоким буданд,
Мо ҳама зинда ба зиндон будем.