Рафтан нахост.

– Эй, ту магар нафс надорӣ? – гуфтанд бачаҳо ва ӯро кашида бо худ бурданд.

Дар ҷӯякҳои полез аз таги навдаю баргҳо ҳар ҷо-ҳар ҷо харбузаҳои калону хурд ба назар мерасид. Бачаҳо садо набароварда, яктогиву дутогӣ харбуза канда, таги каш карданд. Аммо писарак ба ягон харбуза даст назад.

Аз полез берун мешуданд, полезбонҳо хабардор шуданд. Бачаҳо аз тарс харбузаҳоро партофта, роҳи гурезро пеш