• Ин аҷиб ку, — мегӯяд гург. Хайр, кадомашон бисёртар будаанд?

• Мурдаҳо бисёртаранд.

• Ҳозир тафтиш карда мебинам, — гуфт гург. – Тохта рафта ҳисоб карда мебароям.

Ҳамин ки гург тохта рафт, кампир гуфт:

• Гург гашта ояд ҳам, шумо бозиро давом додан гиред. Ту монда шуда ва ғанаб ки рафтӣ, гург туро хӯрдани мешавад, ба ӯ бигӯ: «Не, ман ғанаб нарафтаам, ман ҳисоб мекунам, ки дар рӯи замин чӣ хел чорво бисёртар зинда, ё мурда». Ҳоло ки гург наомадааст, хоб кун.

Бародари хурдӣ хоб рафт. Кампир фарёд зад:

• Эй ҷавон, хез, ки гург омада истодааст.

Бародари хурдӣ аз хоб хест. Гӯё ки ҳеҷ воқеа нашуда бошад, мунтазир шуда нишаст. Гург ҳам тохта омад.

• Хайр, чӣ хел одамон бисёртар будаанд?

• Гапи ту рост, ҷавони гаранг, мурдаҳо бисёртар будаанд, – гуфт гург.

Онҳо боз бозиро давом доданд. Боз ҷавон хоб рафт.

• Акнун, эҳтимол, хобат омада бошад, – гуфт гург.

• Не, ман хоб надорам. Акнун ман ҳисоб карда истодаам, ки дар рӯи замин кадом чорво бисёртар аст: мурда ё зинда.

• Ин аҷиб ку, — гуфт гург. – Хайр, кадомаш бисёртар будааст?

• Мурдааш бисёр.

• Ҳозир рафта тафтиш мекунам, – гуфт гург. – Тохта рафта ҳисоб мекунам.

Вақте ки гург тохта рафт, кампир гуфт:

• Гург заҳре дорад, ки одамро мекушад.

Вай кӯзаи заҳрро гирифта ба ҷои кӯзаи нӯшокии гург гузошт. Гург тохта омад.

• Хайр, кадом чорво бисёртар будааст?

• Гапат рост, ҷавони гаранг, чорвои мурда бисёртар будааст.

Онҳо боз бозиро давом доданд. Хоби гург омад.

• Чӣ, магар хобат омад? – пурсид бародари хурдӣ.