1.2. НАҚШИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ ЭМОМАЛӢ
РАҲМОН ДАР ОМЎЗИШ ВА ЭҲЁИ ТАЪРИХИ
БОСТОНИ ХАЛҚИ ТОҶИК

Фазои озоди замони Истиқлолият ба пажуҳиши таърихи пурошўбу пурҳаводиси тоҷикон роҳи фароху муҳити созгорро баҳри рў овардан ба ғояҳо ва арзишҳои миллӣ, оину суннатҳои аҷдодӣ, эҳёи низоми давлатдории миллӣ ва пайдо шудани назари жарф ба таъриху тамаддуни тоҷикон муҳайё намуд. Роҳнамо ва эҳёгари мафкураи миллӣ дар омўзиши масоили мазкур пеш аз ҳама Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон маҳсуб меёбанд. Маҳз тавассути фарҳанги давлатдории Сарвари давлат пас аз Сомониён дар таърихи миллати тоҷик баъди чандин аср манофеъ ва аҳдофи миллӣ дар сиёсати давлат мақоми калидӣ ва меҳварӣ пайдо намуда, дарунмояи он ба муҳимтарин равандҳои сиёсӣ ва иқтисодиву фарҳангӣ табдил ёфт.
Таваҷҷуҳ ва руҷўи Пешвои миллат ба таърих аз ибтидои ба симмати Сарвари ҷумҳурии соҳибистиқлол интихоб шуданашон бе ҳикмат набуд. Аввалан, дар давраи ниҳоят ҳассоси солҳои 90-уми асри гузашта, ки қисмат ва тақдири ҷумҳурии тозаистиқлол ва масъалаи пора-порашавии давлату миллати тоҷик ба миён омада буд, рў овардан ба гузаштаи миллат, оину суннатҳои арзишманди аҷдодӣ ва худогоҳию худшиносии миллӣ метавонист наҷотбахши кишвару миллат гардад. Зеро ба андешаи Пешвои миллат: «Ашхоси аз решаву насаби хеш канда, одатан, аз хотираи таърихӣ, гузаштаи пурифтихор ва мероси фарҳангии миллати худ бенасиб монда, чун махлуқи худпараст, бемасъулият ва бегонапарвар ба камол мерасанд ва гирифтори тафаккури ғуломона мегарданд».