Чунин тарзи либоспўшӣ дар бошандагони хонақо низ мушоҳида шудааст.
Академик Муҳаммад Осимӣ пажуҳиши олимони Ҳиндустон С. Датт ва Р. К. Мукерҷиро таҳлил намуда, қайд менамояд, ки ин ду пажуҳишгар оид ба дайрҳои Ҳиндустон ҳамчун марказҳои таълимӣ маводҳои фаровон ҷамъ овардаанд. Аз ин маълумотҳо бармеояд, ки дар дайрҳо баробари диншиносӣ, илми тиб, имло, мусиқӣ, замину ситорашиносӣ низ таълим дода мешудаанд. Дар такя ба ин олимон академик М. Осимӣ ба хулосае омадааст, ки дар Осиёи Миёна низ дайрҳо бешубҳа чунин вазифаро иҷро мекарданд [23,22].
Ба паҳн шудани оини буддоӣ дар Шарқ, махсусан, дар Чин сокинони Осиёи Миёна, ба вежа суғдиён ҳиссаи арзанда гузоштаанд. Ин хулосаро бостоншиноси машҳур В. А. Ранов низ дар пешгуфтори хеш ба рисолаи Ричард Фрай «Мероси Осиёи Марказӣ» таъкид намудааст [26,4].
Ричард Фрай муътақид бар он аст, ки Буддоия ҳамчун аввалин оини нуфузманд дар Осиёи Марказӣ, бо мазҳабу оинҳои мавҷудаи маҳаллӣ мухолифат накарда, баръакс ҳамчун як шохаи илми фалсафа ва ё як тарзи зиндагӣ дар баробари онҳо амал намуда, бо онҳо созиш кардааст [29,167]. Мувофиқи хулосаи ў пас аз паҳншудани буддоия дар Осиёи Миёна муассисаҳои диннии он «ступа» ва «вихара» низ паҳн гардидааст [29,170].
Масъалаи дигаре, ки таваҷҷуҳи академик В. Бартолдро ба худ кашидааст, ин омехташавии мафҳуми мадрасаю хонақо дар сарчашмаҳои хаттӣ мебошад. Ў қайд менамояд, ки дар асарҳои Мақдисӣ (охири асри X), Ҷувайнӣ (асри XIII), Фосих ва дигарон як муассиса гоҳ хонақо ва гоҳ мадраса номида шудааст.