бар мегирад, чоп шуд. Дар бахши дуюм, ки осори насриро фарогир аст, очерки «Фарзанди Кофарниҳон»-и адиб Бахтиёр Муртазо низ дар шумоли беҳтарин нигоштаҳои публитсистии ба мавзӯи Ҷанги Бузурги Ватанӣ алоқаманд дохил шудааст. Мавзӯи асосии очерки мазкур қаҳрамонии фарзанди диёри Қубодиён Қодир Бӯбиевро фаро мегирад. Муаллиф барои муассир гардидани симо ва кору амали ҷавонмардонаи қаҳрамон ӯро на танҳо дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватании солҳои 1941-1945 нишон медиҳад, балки ҷасорату қавииродагии Қ. Бӯбиевро дар солҳои 1920-1935 ба риштаи таҳқиқ мекашад. Услуб ва тасвири саҳнаҳои шоистаи ҳаёти қаҳрамони очерк ҷолиби диққат аст. Адиб қаҳрамони худро далеру шуҷоъ, донишманду муборизи роҳи озодӣ, ватандӯсту ҷонфидо тасвир намуда, ӯро ҳамеша бар зидди душман дастболо нишон медиҳад. Дар ҳама лаҳзаҳои вазнин Қодир омода аст, ки барои ҳифзи Ватан сина сипар кунад, то ҳамдиёронаш орому осуда зиндагӣ намоянд. Қаҳрамонони очерки мазкур барои дигарон намуна, роҳнамои зиндагӣ ва поктинату хирадпеша шинохта мешаванд, зеро онҳо ҳамеша дар андешаи саодати ҳамдиёронанд. Барои ҳифзи Ватан ва ҳимояи манфиатҳои миллӣ омодаанд, ки ҷони худро қурбон кунанд. Муаллиф корнамоиҳои воқеиро бо нишон додани саҳнаҳои мухталиф, тасвири лаҳзаҳои ҷанг, муносибати ҳамяроқон ва раҳбарон пурратара гардонида, ба ин васила образи публитсистиеро офаридааст, ки аз синтези аносири воқеиву бадеӣ бархӯрдор аст.

Дар очерки «Донишомӯзи ҷаҳонафрӯз» низ ҳақиқати воқеӣ бо ифодаҳои образнок таҷассум ёфта, аз воқеияти иҷтимоӣ ва маҳорати тасвиргароии адиб дарак медиҳад. Муаллиф дар ин очерк рӯзгори омӯзгор ва олимро ба тасвир мегирад. Омӯзиши паҳлуҳои рӯзгор, воқеа, муаммоҳо бо усулҳои гуногун сурат мегирад. Иддае аз очеркнависон ин ҷанбаро дар асоси мутолиаи осори хаттӣ, суҳбат бо аш-