баровард, ғами ҷонашро нахӯрда давид. Шиҳаи ӯро торикӣ ба комаш даркашид. Раҳгум зад. Мардак пай-ҳам ҷонварро сӯяш мехонд, вале... ӯ дар авҷи ҳаяҷон пои маъюбашро фаромӯш сохта, аз ҳар базӯр фуромад ва бандашро кашид, ки тезтар биравад, нашуд.

Мирзораҳим ба ҳоле кӯҳпояро боло шуд. Рӯи дашти сабз ҳарҷо-ҳарҷо сиёҳӣ метобид. Паҳлӯтар дарае воқеъст. Хар сӯи осмон дандон месоид. Ва бишнид шиҳаи дардолуди аспро аз поини дара. Пайқараш ларзид. То ба ин фурсат як пои даҳмарда захмӣ гашта буд, акнун бошад ҳарду пои ӯ шикаста. Фарёди талхе кашид. Садои ҷонҳарошаш дар тангнои кӯҳу дара акс андохт, ҳатто ки ба гӯши Мушк бирасад. Даҳмарда нӯки ҷилбури даруни хӯрчинро ба танаи садаи лаби чар гиреҳ афканд. Шиддати дарду алам боиси асп ҷароҳати пои маъюбашро барҳам зад. Вай қад-қади ҷилбур баэҳтиёт поин фуромад. Асп аспи бегона буд, мардумро боистӣ ба ӯрӣ хондан.

Мирзораҳим ба такяи девори дара рӯболо нигоҳ кард. Худоё, дар болои сари ӯ садои пойкӯбии Мушк мерасад! Даҳмарда умеди фаровон дарёфт. Асп сина дамонда, шиҳа мекашиду ҳарду пои пешашро ба поини дара дароз мекард. Мардак метарсид, ки аз пойҳои асп бидорад. Мабодо ӯро афтонда, болои сӯхта намақоб нашавад. Ҷумъа, ки аспи бобои Ҳакимро мекофт, аз дидани воқеа, дар лаби дара шах шуд. Амаки Мирзораҳим зӯр зада-зӯр зада, ҷисмашро ба қади аргамчин то тори дара расонд ва... Даҳмардаву асп, яъне ду ёри дамсози муддати тӯлонӣ аз ҳам ҷудо, сару рӯи ҳамдигарро мебӯйиданд....

Пасонтар садои сумҳои аспи даҳмарда аз кӯҳпояи ҷониби деҳ ба гӯш мерасид.