Дарахту даруни об санг ёфта, ба ҳуҷум мегузаранд. Аъзои бадани Салими «чуғз» хунсор мешаваду қаҳри бешагиҳо паст нест. Пешонаяш ӯ ба ду ним фарх шуда, хуни сиёҳ метаровад. Заминро ба фук мебӯсад ва дар болояш кӯҳе сангин медамад.

• Об! Об! Об!

Аз хоб хотирпарида мехезам, ки ҳалқам хушк шудааст. Себи хушбӯйи хубонии заб-зарди назди болиштамро баҳаловагӣ газида-газида фурӯ мебарам.

• Эй об! Бигӯ, таъбири ин хоб!

Саҳар омодаи сафар чароғи ҳуҷраро мекушам, ки аз долон нигоҳам ба Салими «чуғз» мечаспад. Ӯ шими галифе пӯшида, мӯзаҳои латтагин ба пой, кулоҳи оҳанини соябони сараш, каланд бар кифт ҷониби саҳро равон аст. Дерзамоне ин сон овоз мебарорам:

• Муборак шавад, каланд бардоштай?

• Напурс, тағом бандагиро ба ҷо овард.

• Бепушту паноҳ мондам, бигӯ.

• Зотам кашид. Бечора қиблагоҳам то мурданаш дарбадар ҷӯгивор талбида мегашт.

• Дар хоб нашнохтамат, бадавлат мешавӣ-да.

• Чӣ хобе? - ба шигифту ҳаяҷони мо аз рӯи кунҷковӣ наздик омад Салими «чуғз».

• Шоҳи мулкиву одамизодро ба ҳалокат мерасонӣ. Бешаро хук мехезонӣ, лаҷомат мезанам...

• Э, ҳар хоб медидӣ... - гуфту ба роҳаш рафт Салими «чуғз».

Шоҳ, на он шоҳи мулки озод, ки ҷоеро карда обод, - кист ӯ? Салими «чуғз»-е, худованд биёмурзаш. Чеҳраи хунуку манфур, ки надорад заррае нур, рӯсияҳ торих монда, кай тавонемаш зудуда?!