одам салом намедиҳанд. Ҳай дареғ, духтари берӯзӣ дар хонадони бадгумонҳо афтод. Бӯҳтонро бишнавед! Хубаш ҳамӯш биситанду гапро ба даҳони дӯсту душман тоз надиҳанд, агар не, исбот мехоҳад, далели тиббӣ.

– Ҳой, Зикамоҳат бақорати духтарӣ надорад!

– Забонта нигаҳ бидор!

– Мемурди айбша мегуфтӣ? Тухми шикаста ба кӣ даркор?

– Тухм ҳамаш як! Арӯса нахоҳӣ, бачата бигӯ сараш диҳад, чизу чораша бор карда мебарем.

– Бева, тез бо духтарат дафъ шав, ки ҳардутона мекушам! – дарҳаш пеш омад Лутфулло, ки падар дами роҳашро баст.

– Аввал ду ҳазор доллари амрикоия нақд ҳисоб карда те, сар доданаш ду карат ду, - паст наомад модари бача.- Ба ҷойи оби додаам рӯған, бар ивази бузам гӯсфанд мегирам. Ҳа!

Вай кадом як Раҳмона нағз медидааст.

– Инаша аз куҷо донистӣ?

– Ӯ дар хобаш гуфт.

– Мо бедориро қабул дорем.

– Ҳақиқат ҳам ба хоб меояд.

– Духтар ба ҳукми кабкҷӯҷа мешавад. Айбаш наҷӯй, тарбияташ бикунӣ, фоидаи бачадор. Кабка рамондӣ, парида меравад.

– Пардаи исматаш дарида, ме-до-нӣ?!

– Аёми балоғат шайтон фандаш задааст.

– Бева намегирам, ба шайтон бурда те, кабкҷӯҷата.

– Бисед, машварат мекунем,- адовати тарафайниро фурӯ нишонд падари Лутфулло.- Оби рехтаро ҷамъ кардан - мушкил. Духтартатона ба як обрӯйи муҳаммадӣ гирифта баред. Аз рӯи инсоф панҷсад долларро тани хароҷоти хешигарӣ бахшидам. Боқӣ, маблағи додаамро тез баргардонед. Розӣ набушед, ба даъвихона мекашаматон.

– Асписавор бошӣ ҳам, лаҷом зери дасти мо меҷумбад. Ба Маскав биравӣ -чӣ? Биё, худрову моро ғам надеҳ. Як тини зардакат намедиҳам! Игвогар! Э-э, духтара бардор-бардор меоранду боз сиёсатшона бибин. Ҳм, духтар набудааст! Ну, и што?! Барои сагиран ту соҳибҷамол биҷоям. Зикамоҳе, куртаҳота ғӯҷа банд.

– Бисёр натарсон, ҳарчи мехоҳӣ, майдон аз далер аст.

– Эй, асписавор! Обрӯма назди ҳаққу ҳамсояҳо нарезон, ки