меҳисобад. Аз ҳамин деҳи хурдаки Навобод чор духтар дум гирифт. Ӯ намегузорад, ки духтаронаш худаву бехуда ба кӯча бароянду бо бачаҳои дайду гапфурӯшӣ бикунанд. Не, духтари вай ба ҷавони муносибе хонадор шавад. Аммо тақдир корашро кард, ба ӯ духтарро раво надид. Ба толеъи мардак бачааш хушфеъл аст. Агар волидайн бихоҳанд, Сангалӣ шаб то рӯз якпоя рост меистад. Лекин зиндагӣ дархӯри лаҳзаотест, ки модар аз ифшои дарду доғ, балки розҳои маҳрамона аз писар шарм медорад. Аниси арзу ниёзи зан мардум духтар мешавад. Аз ваҷҳи бедухтарӣ доғи сӯзоне дошт, модар.

Оғил, ки торик буд, Суннатбӣ фонус бардошта, гову молашро хабар гирифт. Холдори ӯ молдори ӯст. Зимистон шӯхӣ не, гӯё ҷиллаи хурдак курраи аспро дар шиками модараш куштааст. Вай молҳоро як-як дида пушташонро бамеҳр молид ва коҳмайда оварда ба оҳурашон кам-камак партофт. Ба роғи шамолдарон девор дарзан гӯзапоя ниҳод. Чонварон ба гӯшае мух зада мехобиданд. Суннатбӣ фонуси дасташро баландтар бардошта, аз таваллуди гӯсолача чеҳрааш бишкуфт. Рӯзгори серу пури кампир ҳамин Кашка аст. Чонвараки хунукхӯрда фӯқашро ба тайи шиками модар молида, якзайл бӯ мекашид. Мӯйи бадани гӯсолача рост хеста, ба по истода наметавонист. Модагов аз сардӣ биларзад ҳам, сару гардан ва чашмони гӯсолачаро мебӯид. Ин марҳамат фарзандро қонеъ накард, ки ларзон-ларзон ба зери шиками модар чафстар шуда, пистонҳои пурширро харисона мемакид. Ба авзои гӯсолача гармӣ давид. Поҳошо ба замин тиргак монда, хест. Асари хунукӣ аз баданаш нарафта, пӯсти мачинаш ҷо-ҷо мепарид. Чанде қомак зад гӯсолача. Шӯълаи фонусро дида, чашмаконаш нимкоф майли хестан кард. Ба фӯк ғалтид. Кампир гӯсолачаро пеши бағал бардошта, ба хона овард, ба печка алов гиронд. Субҳи нав певозчиҳо муборакбодаш омаданд. Ва пиразан аз раҳмдилӣ гӯсолачаро ба мехаке мебасту болон паҳолҳо мехобондан. Чаншӣ рӯз қафидан замони пеши бағал бардошта, оҳиставу нарм сӯйи оғил мебурданд.

Соли ҷанги Олмон дастёре надошт хонаро саранҷом бикунад. Шавҳарад дар ҷабҳаи мубориза алайҳи адӯ меҷангид. Рӯзҳоро баазобе мегузаронд. Сангалию нимсола ба ҷуз шири ҳайвон чизе намеошомид. Қораш беҳад вазнин: рӯзона ба дарав мерафту шабона барои аскарон чӯробҳои пашмин мебофт. Хилоли ҳамсояҳаш Ҷони тифлакро харид. Аздусар поеш маъюбу бебизоат