Аммо, он коргарони наздисарҳадӣ ва мавсимӣ, касбҳои озод ва баъзе категорияҳои дигарро дар бар намегирад. Бо сабаби чунин мухолифат, нишондиҳандаҳои омории муҳоҷирати қувваи корӣ каме паст карда шудаанд ва дар бораи миқёси ин падида дар хоҷагии ҷаҳонӣ тасаввуроти пурра намедиҳанд. Аммо омори мавҷуда нишон медиҳад, ки чӣ гуна муҳоҷирон ҳам дар иқтисодиёти кишварҳое, ки ба он ҷо меоянд (кишварҳои қабулкунанда) ва ҳам дар иқтисодиёти кишварҳои худ, ки муваққатан тарк мекунанд (кишварҳои донор), нақши муҳим мебозанд.
Назарияҳои муҳоҷирати байналмилалӣ Муҳоҷирати байналмилалии қувваи корӣ раванди объективии иқтисоди бозорӣ мебошад. Он ҳамчун раванди интиқоли сармоя байни кишварҳо, рушди робитаҳои тиҷорати хориҷӣ, ҳамгироии иқтисодии байналмилалӣ маъмул гаштааст.
Захираҳои меҳнатӣ тибқи қонунҳои бозор барои худ истифодаи муфидтаринро меҷӯянд, ки самаранокии ҳадди аксарро диҳад.
Дар мавриди ҳаракати байналмилалии қувваи корӣ, дар назария, коркарди мушкилоти он ба наздикӣ оғоз ёфт. Муҳаққиқон ба хулосае меоянд, ки сабаби асосии иқтисодии муҳоҷирати қувваи корӣ фарқияти шароити музди меҳнат дар кишварҳои гуногун мебошад ва ин муҳоҷират ба суръати рушди иқтисодӣ дар кишвари мизбони муҳоҷирон таъсири мусбат мерасонад.
Дар мавриди таъсир ба кишваре, ки муҳоҷират аз он сарчашма мегирад, тарафдорони назарияи неоклассикӣ чунин мешуморанд, ки ин ба он зарар намерасонад, зеро қувваи кории хориҷшуда зиёдатӣ буд, ё ҳатто метавонад кӯмак кунад, агар коргарони хориҷшуда ба хешовандони худ пул фиристанд. Неокейнсгароҳо нишон доданд, ки муҳоҷират, масалан, дар сурати рафтани коргарони баландихтисос метавонад ба кишвар зарар расонад.