Ташаккул ва рушди муҳоҷирати байналмилалии сармоя назар ба шаклҳои муносибатҳои иқтисодии байналмилалӣ, ба монанди савдои байналмилалии молҳо ва муҳоҷирати байналмилалии меҳнатӣ хеле дертар оғоз ёфт.
Барои ба вуҷуд омадани танҳо имконияти содироти сармоя, ҷамъоварии зиёди он талаб карда мешуд.
Ин имконият дар марҳилаи аввали таҳаввули муҳоҷирати байналмилалии сармоя пайдо мешавад, ки пас аз ба итмом расидани равандҳои ҷамъоварии ибтидоии сармоя бо рушди муносибатҳои истеҳсолии капиталистӣ дар марзи асрҳои XVII-XVIII оғоз ёфта, то охири асри XIX идома меёбад. Ин марҳиларо "марҳилаи пайдоиши содироти сармоя" меноманд. Равандҳои дар ин давра рухдода истилоҳи "содироти сармоя" - ро дақиқтар инъикос мекунанд, зеро охирин танҳо ба як самт (аз метрополияҳои мустамликаҳо) муҳоҷират карда, хусусияти маҳдуд ва тасодуфӣ дошт.
Марҳилаи дуюми таҳаввули муҳоҷирати байналмилалии сармоя аз охири асри ХІХ - аввали асри ХХ то миёнаи асри ХХ, яъне бо тасдиқ ва паҳншавии муносибатҳои истеҳсолии капиталистӣ дар хоҷагии ҷаҳонӣ ҳисоб карда мешавад. Раванди баровардани сармоя дар ин давра ҳам байни худи кишварҳои саноатӣ ва ҳам байни кишварҳои саноатӣ ва рӯ ба инкишоф сурат мегирад. Дар ин марҳила содироти сармоя як падидаи маъмулӣ, такроршаванда ва хос мегардад, ки имкон медиҳад ин марҳиларо "марҳилаи содироти сармоя"
номида шавад.
Содироти сармоя ин раванди гирифтани як қисми сармоя аз гардиши миллии як кишвар ва интиқол додани он дар шакли молӣ ё пулӣ ба соҳаи истеҳсолот ё муомилоти кишвари дигар бо мақсади ба даст овардани фоидаи баландтар мебошад.