Иқтисодчиёни англисии охири асри XIX-аввали асри XX, Ҷ. А. Гобсон ва Ҷ. Кэрнс, бо истифода аз консепсияи Ж.Б. Сэй дар бораи омилҳои истеҳсолот, онро ба муносибатҳои иқтисодии байналмилалӣ, аз ҷумла ба ҳаракати сармоя гузарониданд.
Ҷ. Кэрнс, аз ҷумла, барои назарияи неоклассикӣ постулати муҳимро дар бораи алтернативаи тиҷорати байналмилалӣ ва ҳаракати байналмилалии омилҳои истеҳсолот таҳия кард, ки дар шароити муайян ҳаракати омилҳои истеҳсолӣ метавонад тиҷорати байналмилалиро иваз кунад.
Аммо иқтисоддонҳои англис эътироф карданд, ки омилҳои истеҳсолот дар муносибатҳои иқтисодии байналмилалӣ кам ҳаракат мекунанд (ба фарқ аз ҳаракати зиёди онҳо дар дохили кишвар) ва аз ин рӯ иштироки онҳо дар ин муносибатҳо кам аст.
Назарияи неоклассикии ҳаракати байналмилалии сармояҳоро дар даҳсолаҳои аввали асри XX Э.Ҳекшер, Б.
Олин, Р. Нурксе ва К. Иверсен ба таври ниҳоӣ таҳия карданд.
Дар рушди назарияи неоклассикии ҳаракати байналмилалии сармоя Ҳекшер ва Олин дар доираи назарияи таносуби омилҳои истеҳсолот саҳми калон гузоштанд. Э. Ҳекшер тезис дар бораи тамоюли мувозинати байналмилалии нархҳо ба омилҳои истеҳсолот пешниҳод кард. Ин тамоюл роҳи худро ҳам тавассути тиҷорати байналмилалӣ ва ҳам тавассути ҳаракати байналмилалии омилҳои истеҳсолот, ки арзиш ва таносуби миқдорӣ дар кишварҳои гуногун яксон нестанд, пайдо мекунад.
Б. Олин дар консепсияи тиҷорати байналмилалӣ нишон дод, ки ҳаракати омилҳои истеҳсолот бо талаботи гуногун ба онҳо дар кишварҳои гуногун шарҳ дода мешавад: онҳо аз он ҷое, ки ҳосилнокии ҳадди онҳо паст аст, ба он ҷое, ки он баланд аст, ҳаракат мекунанд.