Аммо рушди минбаъдаи назарияи неоклассикӣ нишон дод, ки он барои омӯзиши сармоягузории мустақим чандон мувофиқ нест, зеро яке аз заминаҳои асосии он - мавҷудияти рақобати комил - ба ҷонибдорони он имкон намедиҳад, ки бартариҳои фирмавиро (дар назарияи иқтисодӣ ҳамчун монополистӣ тафсир карда мешаванд), ки одатан сармоягузориҳои мустақим ба он асос ёфтаанд, таҳлил кунанд.
Назарияи неокейнсгароии ҳаракати байналмилалии сармоя ба робитаи байни ҳаракати сармоя ва ҳолати пардохтпазирии кишвар таваҷҷӯҳи хоса зоҳир мекунад. Худи Кейнс дар баҳс бо Олин таъкид кард, ки содироти сармоя аз кишвар вақте сурат мегирад, ки содироти молҳо ва хидматҳо аз воридоти онҳо зиёдтар бошад (барои он ки ба кишварҳои харидори молҳо имкон диҳад, ки воридоти онҳоро маблағгузорӣ кунанд) ва ҳангоми вайрон кардани ин қоида дахолати давлат зарур аст. Дар ҷараёни назарияи неокейнсгароӣ моделҳои содироти сармоя низ мавҷуданд, ки ба афзалияти пардохтпазирӣ асос ёфтаанд, ки дар он майли сармоягузор ба нигоҳ доштани як қисми захираҳои худ дар шакли хеле пардохтпазир (аз ин рӯ фоидаи кам) ва қисми дигар дар шакли кам пардохтпазир (аммо фоидаовар) фаҳмида мешавад. Масалан, иқтисоддони амрикоӣ Ҷеймс Тобин консепсияи пардохтпазирии портфелиро пешниҳод кард, ки мувофиқи он рафтори сармоягузор бо хоҳиши диверсификатсияи портфели коғазҳои қиматноки худ (ва аз ҷумла аз ҳисоби коғазҳои қиматноки хориҷӣ) муайян карда, ҳангоми ин даромаднокӣ, пардохтпазирӣ ва хавфҳоро мавриди таҳлил қарор медиҳад.