Иқтисоддони дигари амрикоӣ Чарлз Киндлсбергер, ки ин консепсияро рушд дод, онро бо чунин фарзия пурра кард, ки дар кишварҳои гуногун бозорҳои сармоя бо афзалиятҳои гуногуни пардохтпазирӣ хос мебошанд ва аз ин рӯ мубодилаи фаъоли сармоягузориҳои портфелӣ байни кишварҳо имконпазир аст.
Бо рушди ақидаҳои Кейнс, Ф. Махлуп ба онҳо хулосаҳои зеринро илова кард:

1. Агар салдои тавозуни ҷории пардохти кишвар мусбат бошад, пас содироти сармоя барзиёдии содиротро аз воридот мувозинат мекунад ва ба кишварҳои харидори молҳои он имкон медиҳад, ки харидро афзоиш диҳанд ва онро бо воридоти сармоя мувозинат кунанд. Дар натиҷа, даромади миллии кишвари содиркунанда меафзояд.
2. Агар сармоягузории ватанӣ хурд бошад ва майли кишвар ба пасандоз зиёд бошад, пас содироти сармоя тавассути тавсеаи содирот дар ин замина фаъолияти тиҷоратӣ ва афзоиши даромади миллии кишвари содиркунандаро дастгирӣ мекунад.
3. Таъсири воридоти сармоя ба вазъи дохилии иқтисодии кишвари воридкунанда аз шаклҳои сармояи воридотӣ вобаста аст: воридоти сармоягузории мустақим мусоидтар аст, аммо воридоти сармоягузориҳои портфелӣ фаъолияти бозори коғазҳои қиматнокро нигоҳ медорад.
   Р. Ҳаррод дар модели худ "динамикаи иқтисодӣ"
   таъкид мекунад, ки ҳар қадаре ки суръати рушди иқтисодии кишвар, ки аз сармоя бой аст, пасттар бошад, тамоюли аз он баровардани сармоя ҳамон қадар қавитар мешавад.
   Е. Домар, ҳангоми баррасии тавозуни савдо ва шуғл, муайян мекунад, ки содироти сармоя аз он вобаста аст, ки суръати афзоиши даромади кишвар аз сармоягузории хориҷии он бо суръати афзоиши сармоягузории ватанӣ (ва дар заминаи онҳо бо суръати афзоиши ММД) чӣ гуна алоқаманд аст.