ДАР МАСИРИ ХУДШИНОСӢ

ВА ЭҲЁИ МАҚОМИ ТАЪРИХӢ

Ҳар касе к-ӯ дур монд аз асли хеш,
Боз ҷӯяд рӯзгори васли хеш.
Ҷалолиддини Балхӣ

Робитаҳо бо ҳамватанони хориҷӣ

Дар давраи истиқлолият робита бо доираҳои васеи шаҳрвандони хориҷӣ ривоҷ ёфт, ки риштаҳои мухталиф онҳоро бо Тоҷикистону халқи он мепайвандад: а) шахсоне, ки бо ҳукми тақдир дар солҳои гуногун ба хориҷа рафта, шаҳрванди кишварҳои дигар шудаанд, вале аз Тоҷикистон дил кандан намехоҳанд; б) тоҷикони зодаи кишварҳои гуногун, аз қабили Афғонистон, Ӯзбекистон, Эрон, Хитой, Покистон, Қазоқистон, Қирғизистон, ки мехоҳанд бо Тоҷикистон робитаи доимӣ дошта бошанд; в) доираи васеи пажӯҳишгарону эҷодкорон, тоҷирону сайёҳон ва дигар дилбохтагони Тоҷикистон, ки бо ин сарзамин алоқамандиҳо доранд.
Роҳбари давлат Эмомалӣ Раҳмон шурӯъ аз соли 1993 нисбати ин мавзӯъ таваҷҷӯҳи ҷиддӣ зоҳир намуд. Яке аз масъалаҳое, ки бар асари муташанниҷ шудани вазъияти Тоҷикистон аз феврали соли 1990 ба миён омад, ҷумҳуриро тарк кардани теъдоди зиёди намояндагони миллатҳои гуногун буд. Моҳи июли соли 1993 Эмомалӣ Раҳмон дар муроҷиатномаи худ ба ҳамаи тоҷикистониёне, ки қаламрави ҷумҳуриро ночор тарк кардаанд, хоҳиш намуд, ки онҳо ба ватан бозгарданд. Дар муроҷиатнома омадааст: «Дар чунин лаҳзаҳои мураккаб ба ҳамаи тоҷикистониён – русҳо, ӯзбекҳо, белорусҳо, украинҳо, яҳудиён, тоторҳо ва ҳамаи онҳое, ки бар хилофи иродаи худ бар асари воқеаҳои фоҷианок қаламрави ҷумҳуриро тарк намудаанд, муроҷиат карда, даъват менамоям, ки ба Тоҷикистони азиз баргарданд.
Донишу маҳорат, таҷриба ва дилбастагии шумо ба халқи меҳмондӯсту қадрдони тоҷик зарур аст. Шуморо дӯстону ҳамкоронатон интизоранд, шуморо Тоҷикистони азиз интизор аст.