Ҳамин тариқ, Эмомалӣ Раҳмон аз рӯзи нахустини рисолати роҳбарии давлатро бар зиммаи худ гирифтанаш, ҷиҳати ба сулҳу осоиш, ваҳдату якдилӣ овардани мардум ва аз байн бурдани мушкилоти печидаву ҳолати сангини ҷумҳурӣ пайваста талош намуда, чун як давлатмарди варзида ва меҳанпарасти бузург дурандешона ва собитқадамона оқибат халқу кишвари худро ба кӯи мурод овард. Ҷумҳурӣ дар ҳолати ҷанг қарор дошт, буҳрони сартосарӣ тамоми самтҳои ҳаётро фаро гирифта буд, вале ин шахсияти мудаббиру соҳибтадбир ҷомеаи ҷаҳониро барои амалӣ кардани нияти неки худ мӯътақид сохт ва бо дастгирии Созмони Милали Муттаҳид, дигар созмонҳои байналмилалӣ ва кишварҳои дӯст кореро муваффақона ба нуқтаи анҷом бурд, ки бисёриҳо ба он бо назари шубҳа менигаристанд.