Рафтам ба таги дигар чаноре,
Дидам, ки чу ман ба чашми чоре,
Гулдаста ба даст як нигоре,
Раҳпои ҷавони бахтиёре.

Гар бахт ба рўи ту битобад,
Дилдодаи ту туро бикобад,
Булбул, ки ба васли гул шитобад,
Нодида шукуфтанаш, бихобад.

Пайваста назар ба роҳ кардам,
То нимаи шаб нигоҳ кардам,
З-ин кори худ иштибоҳ кардам,
Бошад, ки ягон гуноҳ кардам?

Он ваъда чӣ шуд? Чаро наомад?
Санҷид магар маро, наомад?
Ё сар шуда моҷаро, наомад?
Дил бурдаву дилрабо наомад.

Гуфтам, ки чи ҳоли зор бошад,
Ин шаҳр пур аз чанор бошад,
Бегоҳии бешумор бошад?
Бар ваъда на устувор бошад?

Рафтам ба дараш, ки моҳтоб аст,
Кайфида ба зери себ хоб аст,
Дил гуфт, ки фурсати шитоб аст,
Бобаш бинамо, ки ҷои боб аст.

Рафтам ба сараш каме ситодам,
Гулдаста ба дасти хоб додам.
Баргаштаму қулфи дар кушодам,
Рў ҷониби хонаам ниҳодам.