НАМЕХОҲАМ

Тамошои чаманро бе гули рўят намехоҳам,
Насиму анбару кофур бе бўят намехоҳам.

Ба сўи боғ рафта, дида сўи сарв накшоям,
Ки дар боғи талаб ҷуз сарви дилҷўят намехоҳам.

Зи гулзори муҳаббат ҷуз гули шавқат намечинам,
Ба сунбулзори хушбўе ба ҷуз мўят намехоҳам.

Ҳилол абрў намояд, аз нигоҳаш дида мепўшам,
Ки дар авҷи талаб ҷуз авҷи абрўят намехоҳам.

Агарчанде баҳорон сайри гулшан мекашад дилро,
Вале ман ҷуз тамошои сари кўят намехоҳам.
РАФТАМ

Баҳор омад тамошои гулистону чаман рафтам,
Димоғамро насими хуш вазид, аз хештан рафтам.

Диламро ҷилваи ҳусни гулистон ҳайратиншо кард,
Чу булбул аз пайи наззораи сарву суман рафтам.

Ба ҷўёҷўи он гулғунча гаштам бо парешонӣ,
Намудам ёди ҷонону ба фикри он даҳан рафтам.

Хаёли васли кўи дўст шуд хотирнишони ман,
Ки фикри ғурбат аз дил рафт, бо меҳри Ватан рафтам.

Насими хуш зи боғистони кўи ёр меояд,
Барои ҷустуҷўи он бути гулпираҳан рафтам.

Ба уммеде, ки бинам навбаҳори кўи ҷононро,
Саҳобосо зи барқи оҳи дил оташфикан рафтам.