Ва аз Ҷобир1 ривоят кардаанд мавқуф ва марфӯъ, ки Пайғамбар – алайҳи-с-салом – гуфт: «Ло таҷлису инда кул-ли олимин илло олиман ядъукум мин хамсин ило хамсин: мина-ш-шакки ила-л-яқини ва мина-р-риёи ила-л-ихлоси ва мина-р-рағбати ила-з-зуҳди ва мина-л-кибри ила-т-тавозуъи ва мина-л-адовати ила-н-насиҳати». Ай, бо ҳар олиме муҷоласат макунед, магар бо олиме, ки шуморо аз панҷ чиз ба сӯи панҷ чиз хонад: аз шакк ба яқин ва аз риё ба ихлос ва аз рағбат ба зуҳд ва аз кибр ба тавозуъ ва аз адоват ба насиҳат.

Қола-л-Лоҳу таъоло: «Фахараҷа ало қавмиҳи фӣ зинатиҳ, қола-л-лазина юридуна-л-ҳаёта-д-дунё ё лайта лано мисла мо утия Қоруну иннаҳу лазу ҳаззин азим. Ва қола-л-лазина уту-л-илма вайлакум савобу-л-Лоҳи хайрун»2. Аҳли илмро ба исори охират бар дунё таъриф фармуд.

Ва дуввум он ки феъли ӯ мухолифи қавли ӯ набошад, бал ҳеҷ чизе нефармояд, ки на дар кардани он мубодарат намояд. Қола-л-Лоҳу таъоло: «Атаъмуруна-н-носа би-л-бирри ва тансавна анфусакум»3. Ва қола-л-Лоҳу таъоло: «Кабура мақтан инда-л-Лоҳи ан тақулу мо ло тафъалун»4. Ва дар қиссаи Шуайб5 гуфт: «Ва мо уриду ан ухолифакум ило мо анҳокум [107] анҳу»6. Ва қола-л-Лоҳу таъоло: «Ва-т-тақу-л-Лоҳа ва юъаллимукуму-л-Лоҳу»7, «Ва-т-тақу-л-Лоҳа ваъламу»8, «Ва-т-тақу-л-Лоҳа васмаъу»1.

1 Ҷобир ибни Абдуллоҳи Ансорӣ.
2 Қасас, 28:79-80.
3 Бақара, 2:44.
4 Саф, 61:3.
5 Шуайб, пайғамбаре аз насли Иброҳими Халил, алайҳи-с-салом, падарзани Мӯсо, алайҳи-с-салом.
6 Ҳуд, 11:88.
7 Бақара, 2:282.
8 Бақара, 2:194 ва панҷ ояи дигар аз ҳамин сура.