Омад сӯи офтоби Машриқ рахшон,
Хуш ой, ту, офтоби нобе дигар.

Дар як фалаке дуофтобӣ кай буд?!
Ин гуна фалак ҳама гулобӣ кай буд?!
Кай дидаӣ ин қадар чароғон олам?
Ин гуна каломи ман уқобӣ кай буд?!

Оре, оре, замон дигар мегардад,
Ҳам ҳарф ва ҳам баён дигар мегардад.
Аз шеъри ман он чӣ буд номақбулат,
Ё бори Худо, ҳамон дигар мегардад.
майи 2005

ОФТОБИ ЗАМИНӢ

Ончунон, ки Боби Қамбар буд шайдои Алӣ,
Ончунон, ки буд Мавлоно асири Шамси дин.
Инчунин ман волаат ҳастам тамоми умри худ,
Инчунин сӯзам аз ишқат гаҳ чунону гаҳ чунин.

Ишқи рӯҳонии ту шеъри маро тавлид кард,
Рӯҳи ман, ҷони маро пайванд бо тавҳид кард.
Аз саро то бар сурайё буд зикри ҳусни ту,
Дидаам чун дид ҳуснат, ид пушти ид кард.

Ончуноне, ки камар баста Сурӯши бовафо,
Буд истода пайи хидмат намудан бар Худо.
Инчунин дар хизматат ҳастам, ҳаме баста камар,
Инчунин хоҳам бимонам умрҳову умрҳо.

Ман ба номат саҷда орам, рӯ ба сӯи ҷонамоз,