• Бовар мекунам, Степан, - дилсӯзона гуфт Миша-бобо. - фашистони бадкирдор аз дарранда ҳам даррандатаранд, онҳо ба ин ҷо барои сила кардани сари мо не, балки барои сар задани мо, талаю тороҷи мулкамон, таҷовузи зану духтаронамон омадаанд...
• Ташаккур ба бовариатон, лекин мардуми деҳа...
• Оре, мардуми деҳа росту дурӯғ лаққидан мегиранд, - даҳони онҳоро баста намешавад, лекин вақташ меояду ҳақиқатро фаҳмида ба ту раҳмат ҳам мегӯянд.

Степан ба пирамард хайрухуш карда, роҳашро давом дод. Ва се зани деҳаро вохӯрд, ки аз хусуси ӯ гап зада меомаданд.

• Ана худаш, - гуфт яке аз онҳо, - хӯруси миқоркаҷ барин-е.
• Боз нӯл назанад? - гуфт бо табассум дуюмин.
  Сеюмин илова кард:
• Чӣ ҷои тааҷҷуб, албатта нӯл мезанад, набошад фашистон ӯро арбоб таъйин мекарданд?

Степан суханҳои онҳоро, ки баланд-баланд баён мекарданд, шунида, дар дил гуфт: «Ана хӯрус ҳам шудем, боз каҷминқор-а! Эҳтимол, пас аз ду-се рӯз ба гургу паланг шабоҳат диҳанд». Онҳо ба ҳамдигар баробар шуданд. Ҳамон зане, ки ӯро «хӯруси минқоркаҷ барин» гуфта буд, аҳмақона табассум карда, гап зад:

• Вазифаи нав муборак шавад, рафиқ Сабуров.

Зани дуюм:

• Ана-мана нагуфта шояд ба сари синааш салиб ҳам овезанд.
  Зани сеюм:
• Салиб-ку ҳеҷ гап не, боз худашро наовезанд гуфта метарсам.

Ҳар се баланд-баланд хандиданд.
Зани якум:

• Степан беасо буд; дар роҳ гаштан азоб мекашид, хайрият, фашистон омаданду ба вай асо шуданд. Ана бубинед, қариб намелангад.