ғичир-ғичир мекарданд, гоҳо дар болои бом касе давидагӣ барин мешуд...

Имрӯз ҳаво беабр, офтоби дурахшон дар осмони нилгун хуррамона нур мепошид. Ҳавои босафои рӯзи тирамоҳ ба вай илҳом бахшид: Самадхоҷа дасту рӯяшро шуста бо иштиҳо ношта кард ва баъд як пиёла чойи кабудро дар даст дошта истода, андеша намуд: худ ба худ гуфт, ки илоҷи воқеа қабл аз вуқӯъ бояд кард! (126 калима)

Ҷалол Икромӣ

10
Тобишҳои маъноии пешояндҳои ба ва бо-ро гӯед.

НАСИМИ РӮДИ ПУРШӮР

Рӯд аз ин ҳолати ошнои қадимӣ — мӯйсафед андӯҳгин шуда, сина ба харсанг мезанад. Қатраҳои хунаш ба ҳар тараф пош мехӯранду ба домани соҳил мерезанд ва боз худро ёфта бо худ ҳамроҳ мешаванд. Рӯд ба ҳоли дӯсти худ мегиряд. Фароштурук онҳоро дида, худро ба мавҷ мезанаду ба хашм механдад. Ӯ суруди ғамангези худро такрор мекунад ва мӯйсафед гузаштаи худро ба ёд меорад...

...Қариби намози шом буд. Насими рӯди пуршӯр мевазид ва овози шӯхи он деҳаро ба тасарруфи худ медаровард. Ӯ болои ҳамин харсанг нишаста ба таронаи пуршавкуни рӯд гӯш меандохт ва ӯ ба рафти ҷараёни мавҷҳои беқарори он менигарист. Фароштурукҳо дили худро ба амвоҷи шӯх совида, гӯё Тифли Абадро ором кардани мешуданд. Ҳайҳот, вай мешӯриду медавид ... ва ба ин манзара назора мекард. (121 калима)

Муҳаммадзамони Солеҳ