Фелҳон матиниро аз ҷиҳати сохт шарҳ диҳед. Дар бораи Ҷанги Бузурги Ватанӣ чӣ медонед?

МАҚОМИ УСТОД ТУРСУНЗОДА

Мирзо рӯзҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ ҳамаи имконият ва боигарии истеъдоди худашро барои ҳимояи Ватан, фатҳу зафарҳои он сарф кард. Дар асарҳое, ки дар ин маврид навишта шуданд, диловариҳои одамон, меҳр ва муҳаббат, ҳаҷр ва ҷудоии онҳо ҷой гирифтанд.
Мирзо Турсунзода на танҳо шоир, балки дар айни замон ташкилотчӣ ва арбоби ҷамъиятӣ низ мебошад. Вай дар тараққиёти адабиёт ва санъати тоҷик хизматҳои муҳим кард.
Дар кори омӯхтан ва ҷамъоварии эҷодиёти халқ хизматҳои Мирзо боз ҳам шоёни диққат аст. Вай дар бунёд кардани мактубҳои халқи тоҷик..., ки аз муҳимтарин ҳуҷҷатҳои сиёсӣ ва таърихии мамлакатамон ба шумор меравад, фаъолона иштирок намуд. Аз ин нуқтаи назар ҳам Мирзо Турсунзода дар адабиёти тоҷик мавқеи бисёр муҳим ишғол мекунад.
(112 калима)

Шарифҷон Ҳусейнзода

Замонҳои феҳлро дар матн аниқ созед.

УСТОД АЙНИ

Садриддин Айнӣ нақши бузурги адабиёти бадеиро дар
ҳаёти ҷамъиятӣ махсусан қайд кардааст. Вай бо касоне, ки
маънои ҳақиқии санъатро намефаҳманд, муборизаи сахт
бурдааст. Садриддин Айнӣ аз миёни халқ баромада,
маданият ва таҷрибаи бузурге ба даст оварда, асарҳои
ҳақиқатан бадеӣ эҷод намудааст, ки онҳоро тамоми халқи
мо медонад ва дӯст медорад. Вале Айнӣ на фақат санъаткори
забардаст, балки вай дар ҳалли масъалаҳои классикӣ ва
инчунин дар роҳи тараққиёти адабиёти тоҷик хизматҳои