осори бадеӣ ва таъсиру тақдири онҳоро дар давраҳои гуногуни ҳаёти иҷтимоӣ ошкор месозад. Ин меҳнати саҳл нест, балки омӯзиши васеъ, назари мушоҳидакорона, диди қиёсӣ, ҷаҳонбинии замонӣ ва муносибати холисонаро тақозо мекунад. Ин кор сангин аст, он як навъ «ҷудо кардани мӯй аз хамир»-ро мемонад, ки сабру таҳаммул ва иродаи қавиро мехоҳад. Аламхон Кӯҷарзода соҳиби чунин иродаанд, дилашон саршор аз муҳаббат аст, муҳаббат ба омӯзиш, пажӯҳиш ва таълиму тадрис. Маҳз иродаи қавӣ ва назари некбинона ба ӯ имкон додааст, ки дар ошкор намудани ҳақиқатҳои таърихии матни бадеӣ шинохтаву эътироф гар- дад. Орзумандем, ки танашон сиҳат, муҳаббаташон бардавом, илҳоми эҷодиашон пайваста дар ҷӯш бошаду маъруфияташон баландтар гардад.

Адабиёт:

1. Айнӣ С. Одина (Матни илмӣ бо тадқиқу тасҳеҳ ва тавзеҳоти Аламхон Кӯҷарзода). – Душанбе: Дониш, 1992. – 204 с.
2. Айнӣ С. Марги судхӯр. – Душанбе: Истиқбол, 2011. –156 с.
3. Бақозода Ҷ. Охирсухани мунаққид // С. Турсун. Камони Рустам. – Душанбе: Маориф, 1982. – С.165-173.
4. Кӯҷарзода А. Масъалаҳои матншиносии адабиёти тоҷик. – Душанбе: Маориф, 1994. – 143 с.
5. Кӯҷарзода А. Нақди матни осори С. Айнӣ (Дарси махсус барои факултаҳои филологияи мактабҳои олӣ). – Душанбе: ДДМТ, 2000. – 154 с.
6. Кӯҷарзода А. Нақди матн ва масъалаҳои матншиносии насри Айнӣ. – Душанбе: Матбуот, 2002. – 268 с.
7. Кӯҷарзода А. Матншиносӣ. – Душанбе: ТоРус, 2017. – 224 с.
8. Қаландаров Н. Таърихи матни қаламии қиссаи «Марги судхӯр». – Душанбе, 2003. – 63 с.
9. Лихачев Д.С. Текстология. – Л.: Наука, 1983.
10. Маҳмадаминов А. Айнишиносӣ ва замони ҳозира. – Душанбе: Эҷод, 2005. – 160 с.
11. Эмомқул С. Аз таърихи эҷоди романи «Восеъ»-и Сотим Улуғзода. – Душанбе, 2003. – 134 с.