Низомиддинхоҷа маслиҳат кардаанд, ки агар амири тарсу гурезад ҳам, онҳо то охирин қатраи хун Бухорои шарифро ҳимоя мекунанд. Қисме аз армияро ҳам ба тарафи худ гардондаанд. Низомиддин қасам хӯрдааст, ки то уруса аз Бухоро набарорад, аз асп намефуромадааст.

Ба хотири Чернов суханони дирӯз дар ситод гуфтаи Рубенов меоянд: «Ба ғайр аз амир дигар қувваҳо ҳам ҳастанд.» Яқин кушбегиро дар назар доштааст. Лекин чаро рӯирост нагуфт. Ё он вақт аниқ намедонист, воҳима кардан нахост.

— Ҷанг шавад, хуб аст, - Семёнов нигоҳашро аз Чернов намеканад. - Ман то ҳол худамро мисли марде, ки ба ҳашар даъват кардаанду пас аз анҷоми кор омадам, ҳис мекунам. Ҷанг бошад, ки дар он задухӯрд кунӣ, хун резӣ, хунат резад, он гоҳ ба шаҳр дарой ва ҳарчи дилат хоҳад, бикунӣ орзушикан мешавӣ.

Чернов ба рӯйи дурушту серғӯшти Семёнов зеҳн монда, тамасхур кард. Аз дилаш гузаронд, ки суханони Першин «Казак то хун нарезад, то чизу чора ғун накунад, дилаш қарор намегирад» ростанд.

Ин дам Муҳаммадшариф асп тозонда омад.

— Одамоне, ки ҷониби қӯшуни мо аз пулемёт паронданд, ҷадидҳо будаанд, - хабар дод ӯ. - Пулемётчиҳо русҳо.

— Кӣ гуфт? Ҷадидҳо тарафи мо нестанд? - пурсид Чернов.

— Кӣ медонад, онҳо тарафи кӣ? - Муҳаммадшариф аспашро ба зӯрӣ медорад. - Дирӯз дар ситод ҷавоне даромада гуфт, ки минбаъд ба Бухоро аэропланҳо надоред, ҳамаро вайрон кардаанд. Мебинад, ки суханашро гӯш намекунанд, ба ин аҳмақӣ даст мезанад. Ба хонае даромадему марде ин хабарро расонд.

— Даҳ нафар рафтеду ӯҳда накарадед, ки ӯро доред!

— Ба тамоми ҳавлиҳои он атроф даромадем, - гуфт Муҳаммадшариф. - Бачаҳо ҳатто чағораҳошонро кофтанд.

— Тарконед хонаро? - фармон дод Чернов. - Соҳибхонаро маҷбур кунед дар куҷо буданашро гӯяд.

— Семёнови ҷиннӣ ду нафарро бо шоф зада кушт. Хуб, ки Манучеҳр дошташ, - гуфт Муҳаммадшариф.

Чернов боз ҳам дар оҳанги сухани чилавдораш ғазаб ҳис карда гап назад.

Ҳангоме ки қӯшуни бозори начандон калонеро гузашта, ба назди бинои зебои Ширкат Баракат, ки як тарафаш аз таркиш зарар дидааст, расид, талоя хабар расонд, ки қӯшуни чорҳазораи Низомиддин аз дарвозаи Ҳочатбарор ворид шуд.

— Хуб шудааст, мо онҳоро пешвоз мегирем, — гуфт Чернов. Ва аз дилаш гузашт, ки агар гурӯҳи Бондаренко ҳам расад, чор ҳазору панҷ ҳазор назди қувваи онҳо ҳеҷ аст.

Дар паҳлӯи роҳ масҷиди навпӯшида намудор аст. Тоқи осмонранг ва равоқҳои баланд дорад. Дар тарафи рост ҳам масҷиди нимпӯш.

— Ин мардум худашон лучу гурусна мегарданду масҷидпӯшиашон дар авҷ, — ғур-ғур кард Муҳаммадшариф.

— Инҳо мардуми Бухоро? — пурсид Чернов мардуми дар саҳни масҷид сафоростаро нишон дода.

— Бухороиҳо камтар, инҳо бештар муллобачаҳои аз ҳар тараф омадаю муздурҳоянд. Муздурҳо аз деҳаҳои атрофи Бухоро ва кӯҳистон коркобӣ меоянд.