Дар нигоҳи офтоби заъфарон
Баҳр мекоҳид з-андўҳи гарон.
Дар сукути хештан меорамид,
Зарра-зарра об пойин мехамид.
Қатра-қатра, наҳр-наҳру ҷўйбор,
Дам ба дам мекард аз Дарё фирор.
Сўйи таҳ мерафт киштӣ ноаён,
Бо саворону бад-он бори гарон.
Ноаёнаш қаъри дарё мекашид,
Носипосон сўйи Дунё мекашид.

Аз дигар бархост афғон, лоҷарам,
Оҳу афғони саворон дам ба дам.
Маст буд он Нохудо, ҳушёр шуд,
Хоб буд он бехудо, бедор шуд.
Ў намедонист акнун чора чист?
Дар ду олам ғайри ў бечора кист?
Киштӣ ноҷунбон фурў мерафт зер,
Қаър мегуфташ: «Биё, эй ҳон, далер!
Мисли ту бисёрҳо дорам ниҳон,
Синаам, эй, бар шумо бошад макон!
Ҳай маконе, аз барои ҷовидон!
Дўзахе ин ҷост бетаҳту карон!
Ташнаҷон дар хоб бинад обро,
Сўхта бар об гўяд хобро!..
Монд киштӣ ҷовидон побанди гил,
Умри ношукрон зи сар монад сабил!

---

Зарра-зарра Баҳр гирд оварда буд,
Қатра-қатра дар бағал ҷо карда буд
Обҳои беғубори чашмасор,
Рўдҳои беқарори кўҳсор,
Сели дарёҳову наҳру ҷўйбор,
Аз дили ҷамъу парешон обшор.