Қатраи оби зи гардун рехта,
Қатри бо хоки замин омехта.
Кас надонад, ки вуҷудаш аз куҷост,
Балки аз хок асту аз абри самост.
Он ҳама бигрехт, эдун, во дареғ!
Ку дигар он вусъату паҳно, дареғ!
Шуд биёбоне кунун саҳрои об,
Вусъату паҳно набинӣ ҷуз сароб!!!
Ҷамъи сутхони саворони палид
Зери Дарёи равон кай орамид?!

4

Инак, он Киштӣ, ки побанди гил аст,
Ҳамчу тахти вожгун дар соҳил аст.
Аз дили дарё бурун овардаанд,
Бар шинояш рў ба Дарё кардаанд.
В-он дигар киштисаворон дилгарон,
Зору ҳайрон, чашм бар Баҳри дамон.
Он яке пеш омаду маллоҳро
Гуфт: «Бар киштӣ нишин, марди Худо!
Ношинос азбаски бо дарёстем,
Мо туро бар нохудоӣ хостем!
К-эй, туӣ маллоҳи Баҳр омўхта,
З-илми ғаввосӣ сабақ андўхта.
Хуб донӣ, Баҳрро асрор чист,
Дар забони мавҷҳо гуфтор чист?
Ту ба дарё метавон гуфтан сухан,
Киштиро аз хавф эман доштан.
Бе ту бори хеш бурдан мушкил аст,
Кори дарё пеш бурдан мушкил аст.
Бе ту гирдоби балоро нагзарем,
Хашми ўро раҳ муқобил наспарем.
Майли дарё созгори коми туст,
Баҳри пуртуғёну саркаш роми туст.