• Корфармои ошно аз рўи имконият музд медиҳад.
  Бегона аз рўи инсоф.

*Сари чархи мошин ҳазорон, миллиёнҳо бор тоб мехўрад, то моро ба манзил расонад.

*Пиразан шавҳари мўсафедашро ончунон дўст медошт, ки барояш духтари ҳаждаҳсолаеро хостгорӣ намуда, ба занӣ дод.

*Дўсти беғараз ба чашмат нигоҳ мекунад, дўсти боғараз ба дастат.

*Пайваста бо худ будан ба бехудӣ мебарад.

*Номи ман нест сабти пешонӣ,
То варо хонию маро донӣ.

*Модаре гуфт:
-Аҷаб дунеё! Як пора лаҳмеро, ки дирўз дар бари ҷигарам буд, имрўз дар ҷигарам пахш мекунам!

*Яке ба дигаре гуфт:
-Ҳамаи суханонат рост аст. Аммо рости фитнаангез.
Иҷозат диҳед, Шуморо аблаҳ хонам.

*Мошинро ончунон босуръат ронд, ки ин ҷаҳонро дар як дам тай кард.

*Ду ҳамкор-дўшизаи ҳаждаҳсола ва пирамарди шастсолаи муҷаррадро дар як ҳуҷраи корӣ ҷой доданд.
Сардори идораро тибқи қонун барои дар хатар гузоштани духтар ба суд кашиданд.

*Шавқ дар хун набошад, ҳама кори ту худнамоист.