Дилам тангу дилам тангу дилам танг,
Дилам пур гаштааст аз дудаи занг.
Дили нарме кучо ёбам, Худоё,
Ки сангиндил ҳама дар кишвари санг.

Ба ҳар кас ҷуз ба ту ман дил набастам,
Ба ҷуз номи ту номи кас нагуфтам.
Набудам булҳавас дар роҳи қисмат,
Ба роҳи пурхато ҳаргиз нарафтам

Дигар ман тоқати дурӣ надорам,
Биё, ки тоби ранҷурӣ надорам.
Биё, биншин ба рӯи дидагонам,
Азизам, тоқати кӯрӣ надорам.

Хушо, дилгарми ман, сардӣ набинӣ,
Ба рӯи дилкашат зардӣ набинӣ.
Ба Кӯлобӣ ва ё Балху Самарқанд,
Ба дидан рӯи номарде набинӣ.
Ману ту бо фалак омехта имшаб,
Чу як қолаб чу хишти рехта имшаб.
Шукӯҳи базми мо поён надорад,
Чу элак гарди ғамро бехта имшаб.

Баҳор омад, гули рӯят шукуфта,
Гули печони гесӯят шукуфта.
Шукуфта ғунчаҳои меҳр дар дил,
Гуле дар ҳар сари мӯят шукуфта.

Баҳор омад, биё як дам нишинем,
Зи боғи орзуҳо гул бичинем.
Лаби дарё нишаста, бо сад афсӯс,
Гузори умр дар дарё бубинем.

Гузар аз боғу роғи дил бикун боз,
Хаёл аз ишқу доғи дил бикун боз.
Агар танҳоӣ, аз хуршеди танҳо,
Суроғи дил, суроғи дил бикун боз.